زهرا قنبری کردیجانی

پژوهش حاضر، با هدف تدوین مُدل ارتباطی سبک زندگی ایرانی- اسلامی بر فرهنگ پذیری ورزشی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش کاربردی از نوع توصیفی- همبستگی می باشد که داده های آن به صورت میدانی جمع آوری شد. جامعه ی آماری، شامل کلیه ی دانش آموزان مقطع متوسطه ی دوم شهر تهران بود که با استفاده از روش 5 برابری تعداد گویه های ابزار پژوهش،480 دانش آموز به صورت تصادفی به عنوان نمونه ی آماری انتخاب و پس از توزیع پرسشنامه ها، 436 پرسشنامه، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها، از دو پرسشنامه ی استاندارد سبک زندگی ایرانی- اسلامی و فرهنگ پذیری ورزشی استفاده گردید. پایایی ابزار نیز با استفاده از روش آلفای کرونباخ محاسبه گردید. یافته ها نشان داد که بین سبک زندگی ایرانی- اسلامی و مؤلفه های اجتماعی، عبادی، مالی، خانواده و تفکر و علم با فرهنگ پذیری ورزشی، رابطه ی مثبت و معناداری برقرار بوده، اما بین مؤلفه های باورها، اخلاق، سلامت، امنیتی- دفاعی و زمان شناسی با فرهنگ پذیری ورزشی رابطه ی معناداری یافت نشد. همچنین، با توجه به اینکه ضریب همبستگی برابر با 67/0 و ضریب تبیین برابر با 54/0 به دست آمد، می توان گفت که 54 درصد از تغییرات فرهنگ پذیری ورزشی مربوط به مؤلفه های سبک زندگی ایرانی- اسلامی می باشد. همچنین، مشخص گردید که مُدل تحقیق مبنی بر تأثیر سبک زندگی ایرانی- اسلامی بر فرهنگ پذیری ورزشی دانش آموزان، از برازش مناسبی برخوردار می باشد. با توجه به یافته ها، می توان بیان داشت که بهره گیری مؤثر از مؤلفه های سبک زندگی ایرانی- اسلامی می تواند تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ پذیری ورزشی در افراد داشته و لذا، نیاز به توجه ویژه به این مقوله از سوی مسئولین مربوطه است.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارهای توسعه برنامه درسی تربیت بدنی مدارس از طریق فناوری های نوین بود. روش پژوهش از نوع کیفی با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون انجام شد. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل 16 نفر از متخصصان (9 نفر متخصص تربیت بدنی، 3 نفر متخصص فناوری،3 نفر از اساتید دانشگاه و 1 نفر سردبیر تربیت بدنی) بودند. انتخاب نمونه ها تا زمان دستیابی به اشباع داده ها ادامه یافت. ابزار پژوهش مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند بود. برای ارزیابی روایی پژوهش از روش های بررسی اعضا، بازبینی مجدد مسیر کسب اطلاعات، درگیری طولانی مدت و مقایسه مستمر و همچنین برای ارزیابی پایایی از پایایی بازمون استفاده شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، با استفاده از روش کدگذاری باز، مضامین فرعی و مضامین اصلی، راهکارهای توسعه درس تربیت بدنی مدارس از طریق فناوری های نوین شناسایی و استخراج شدند. درنهایت 10 راهکار مؤثر ازجمله تأمین زیرساخت های فناوری ورزشی در مدارس، انتخاب فناوری ورزشی مناسب، آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی و... شناخته شدند. با توجه به یافته های پژوهش حاضر پیشنهاد می شود مسئولان و دست اندرکاران توجه ویژه ای به تأمین زیرساخت های مالی و امکاناتی داشته و با ایجاد حمایت ها و مشوق های مالی برای کاربران به افزایش دسترسی و انگیزه آن ها به استفاده از فناوری در فرایند یاددهی و یادگیری درس تربیت بدنی کمک کنند. همچنین توصیه می شود مدیران عالی جهت همگام سازی موفقیت آمیز برنامه درسی تربیت بدنی مدارس ایران با فناوری های روز دنیا به یافته های پژوهش حاضر توجه نمایند.

هدف از تحقیق حاضر تاثیر 8 هفته تمرینات ورزشی خانواده محور بر میزان سرزندگی ذهنی و شادکامی خانواده ها میباشد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها نیمهتجربی میباشد که آزمودنیها به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم گردیدند، ابزار گردآوری دادهها شامل دو پرسشنامه مربوط به شادکامی آکسفورد )1181( و پرسشنامه سرزندگی ذهنی رایان و همکاران )1111( بود که مطابق جامعه هدف تغیراتی درآنها ایجاد شد و روایی آن به تایید اساتید دانشگاهی رسید. این پژوهش در شهر تهران انجام شد. جامعه آماری شامل دو قسمت می باشد، یک گروه شامل افرادی بود که بصورت انفرادی اقدام به تمرینات ورزشی میکردند و گروه دوم شامل افرادی است که بصورت جمعی با خانواده های خود به ورزش رفته و فعالیت ورزشی با خانواده خود انجام میدادند که به صورت نمونه گیری در دسترس 22 نفر از آنان در گروه کنترل و 22 نفر از افراد در گروه آزمایش تقسیم شدند. از آزمون کولموگروف - اسمیرنوف جهت بررسی توزیع طبیعی دادهها استفاده شد. برای بررسی تجانس واریانس از آزمون لون و جهت تجزیهوتحلیل دادهها و مقایسه میانگین گروههای آزمودنی از آزمون تحلیل کوواریانس به کمک نرمافزار SPSS نسخه 22 استفاده گردید. بر اساس نتایج آزمون تحلیل کوواریانس بهدستآمده از مقایسه دو گروه مربوط به ورزش به صورت انفرادی و ورزش همراه با خانواده، میتوان بیان نمود که تمرینات ورزشی همراه با خانواده، اثر بیشتر و معنادارتری را نسبت به تمرینات انفرادی بر شادکامی و سرزندگی افراد دارد؛ بنابراین پیشنهاد میگردد که دولت ها و همچنین مدیران سازمانهای ورزشی در راستای گسترش تمرینات ورزشی به شیوه خانواده محور توجه بیشتری داشته باشند و با افزایش زیرساخت های الزم جهت حضور افراد به همراه اعضای خانواده خود در سالن ها و اماکن وزشی سبب افزایش روحیه بیشتر و همچنین ارتقاء شادکامی و سرزندگی بیشتر افراد جامعه گردند

هدف پژوهش حاضر، شناسایی موانع فناوری های نوین در توسعه درس تربیت بدنی مدارس بود. روش پژوهش از نوع کیفی با استفاده از تکنیک تحلیل مضمون (براون و کلارک،2006) انجام شد. مشارکت کنندگان شامل 16 نفر از متخصصان (9 نفر متخصص تربیت بدنی، 3 نفر متخصص فناوری ،3 نفر از اساتید دانشگاه و 1 نفر سردبیر مجله) بودند. انتخاب نمونه ها تا زمان دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. ابزار پژوهش مصاحبه های عمیق و نیمه ساختاریافته بود. برای بررسی روایی از بررسی با اعضا، بازرسی مجدد مسیر کسب اطلاعات، درگیری طولانی مدت و مقایسه مستمر و همچنین برای بررسی پایایی از پایایی باز آزمون استفاده شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، با استفاده از روش کدگذاری باز، مضامین محوری و مضامین اصلی، موانع فناوری های نوین در توسعه درس تربیت بدنی مدارس شناسایی و استخراج شدند. تمامی روند تجزیه وتحلیل داده ها در نرم افزارمکس کیو دی ای نسخه2020 انجام گرفت. درنهایت 5 مؤلفه به عنوان موانع توسعه درس تربیت بدنی در مدارس از طریق فناوری های نوین شناخته شدند که شامل موانع اقتصادی، فرهنگی، امکاناتی، نیروی انسانی و مدیریتی بودند. با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود معلمان و مربیان تربیت بدنی فن آوری های نوین را قبل از استفاده از آن ها در کلاس یاد بگیرند. با توجه به آنکه دستگاه های تکنولوژیکی مقرون به صرفه، در دسترس و قابل حمل هستند؛ مدیران مدارس باید بخشی از بودجه خود را به تأمین وسایل فناورانه اختصاص دهند. این کار باعث شکل گیری انگیزه درونی هم برای معلم و هم برای یادگیرنده می شود.