نازلی اسکندری نژاد

این پژوهش با هدف بررسی فعالیت های حجت الاسلام والمسلمین سید سجاد حججی،از نمایندگان ادوار نخستین مجلس شورای اسلامی پس از انقلاب، انجام شده است. پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از اسناد تاریخی، آرشیوهای رسمی مجلس، گزارش های منتشرشده و داده های کتابخانه ای تلاش می کند تصویری از جایگاه و عملکرد وی در عرصه تقنینی و نظارتی ارائه دهد.یافته های تحقیق نشان می دهد که سید سجاد حججی در دوره نمایندگی خود، در چند محور اصلی ایفای نقش کرده است. مشارکت در فرآیند قانون گذاری و حضور فعال در مباحث کلان کشور، با تأکید بر رویکردهای فرهنگی و اجتماعی متناسب با شرایط سال های ابتدایی پس از انقلاب. پیگیری مسائل حوزه انتخابیه و تلاش برای ارتباط مؤثر میان مطالبات مردمی و ساختار تقنینی. مشارکت در فعالیت های کمیسیونی و نطق های پارلمانی که بازتاب دهنده دغدغه های فرهنگی، اجتماعی و گاه عمرانی آن دوره بوده است.این مطالعه نشان می دهد که نقش نمایندگان در سال های پس از انقلاب در شکل دهی به ساختارهای نوپای تقنینی و نظارتی، اهمیت قابل توجهی داشته و بررسی عملکرد افرادی مانند سید سجاد حججی می تواند بخشی از تاریخ پارلمانی جمهوری اسلامی را روشن تر سازد. حاصل پژوهش، تحلیلی مستند از فعالیت ها، جایگاه و اثرگذاری او در فرآیندهای مجلس است و می تواند زمینه ساز مطالعات گسترده تر در حوزه تاریخ مجلس و بررسی نقش نمایندگان در دوره های حساس شکل گیری نظام تقنینی کشور باشد.

موسسه رشیدیه بنیاد خیریه ای که در نوع خود بی نظیر بود در قرن هفتم هجری توسط خواجه رشیدالدین ساخته شد. ربع رشیدی در فاصله سال های ۷۰۷ق-۷۱۸ق رشد وتوسعه عظیمی یافت، اما متاسفانه پس از قتل خواجه دچار خشونت وتخریب رقبا گردید.خواجه در علم طب ومملکت داری ونیکوکاری سرآمد زمانش بود.در پرتو وجود ایلخانانی چون غازان باتوجه به شخصیت قوی ونیت مساعد وبزرگ مردانی چون خواجه رشیدالدین باکفایت ودرایت، حمایت از عالمان واندیشمندان وآبادانی ورونق مراکز علمی در این دوره گسترش یافت به طوری که می توان عصر شاخص ودرخشان علمی به ویژه طبابت به شمار آورد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی می باشد.نتایج ویافته های این تحقیق نشان می دهد که اهتمام خواجه به حداکثر استفاده از قدرت وامکانات شخصی و وزارتی برای تحقق بخشیدن به آمال وارزوهایش در ربع رشیدی از آثارش پیداست.رشیدالدین به قدرت مادی وظاهری قانع نبوده ومی خواسته است مرکز معنوی زمانش باشد. اهمیت اقدام رشیدالدین در تاسیس مرکز بزرگ آموزشی وقفی که ویژگی های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ان دوران را به خوبی نشان می دهد ودرک مقام، دانش و جایگاه اندیشمندان را باتوجه به حمله مغول در ایران و سایر ممالک اسلامی که درابتدا نابسامانی بر جای گذاشت وسپس در دوره ایلخانان ازجمله غازان خان شاهد رشد مراکز علمی هستیم.رشید منابع وعواید نامحدود در اختیار داشت وحومه وی از حیث جلال وعظمت با آن چه غازان خان در شنب غازان ساخت بود برابری می کرد.

حکومت پهلوی اول با هدف ایجاد تمرکز سیاسی و محدود کردن قدرت روحانیت در ایران، درصدد تأمین منابع مالی موردنیاز برای شکل دهی نهادهای مورد نظر خود، از جمله نظام دیوانسالاری کارآمد، برآمد. این برنامه به طور مستقیم به توسعه نظام آموزشی کشور وابسته بود و برای تحقق آن، تأمین منابع مالی برای آموزش و تربیت نیروی دیوانسالار ضروری به نظر می رسید. در راستای همین اهداف، حکومت پهلوی در تلاش بود تا نظام اوقاف کشور را سازماندهی کرده و از آن به عنوان منبع مالی برای پروژه های مختلف خود بهره برداری کند. روش این تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی می باشد که با روش کتابخانه ای وبهره مندی از منابع ومآخذ انجام گرفته است. نتایج ویافته های این پژوهش نشان می دهد در دی ماه ۱۳۱۳ قانون اوقاف و متمم آن در اردیبهشت ۱۳۱۴ تصویب و منابع مالی لازم برای تحقق اهداف سیاسی و اقتصادی حکومت تأمین گردید.پس از تصویب این قانون و متمم آن، استفاده از اوقاف در زمینه های مختلف آموزشی، ساختمانی و فرهنگی به طور هدفمند و سازمان یافته شدت گرفت. این روند شامل به کارگیری درآمدهای اوقاف در ساخت مدارس، تأسیس کتابخانه ها، انتشار کتاب ها و سایر مصارف آموزشی بود.

در این مقاله کوشش شده است، خلاصه عملکرد روس ها در ایران، مبنای تحلیل اندیشه های آنان قرار گیرد، به عبارت دقیق تر، مبانی فکری روس ها، در حوزه های اخلاق فردی و رعایت حقوق انسانی، حکومت و سیاست خارجی، طبق تجلیات رفتاری آنان تبیین شده است؛ بررسی های اجمالی، اثبات کننده این است که چارچوب نظری آنان، بر آنچه ما امروز «ضد ارزش ها» می نامیم، استوار بوده است؛ بدین ترتیب بر اساس شواهد گردآوری شده در این مقاله، حفظ کرامت انسانی، جایگاهی در تفکرات آنان ندارد، و رذایل اخلاقی در رفتارهای آنان موج می زند و ضد ارزش تلقی نمی شود، از جمله دروغ گویی، توسل به زور، نیرنگ و دیگر رذیلت های اخلاقی، از سوی دیگر، قانون گریزی و قانون ستیزی در روابط خارجی، شالوده فکری آنان را تشکیل می دهد؛ لذا رسیدن به اهداف از پیش، تعیین یا طراحی شده، بر رعایت قانون مقدم شناخته می شود و خود محوری بر قانون محوری ارجحیت دارد، از این رو، نتوانسته اند، کارنامه درخشانی از خود به یادگار بگذارند و از قدرت خویش، در ظلم به دیگران استفاده کرده اند چون پیروزی خود را در شکست دیگران تلقی نموده اند در حالی که اگر تدبیر صحیح داشتند، پیروزی خود را همگام با پیروزی دیگران می دانستند و به جای آشوب آفرینی، طرح صلح و صفا را برای جهانیان و ایرانیان ومشخصا شهر تبریز با توجه به قدرتی که داشتند، اجرا می کردند. این مقاله به روش تبیینی انجام شده است و روش گردآوری داده ها نیز کتابخانه ای است