ژاله بهمنی

حکومت پهلوی اول با هدف ایجاد تمرکز سیاسی و محدود کردن قدرت روحانیت در ایران، درصدد تأمین منابع مالی موردنیاز برای شکل دهی نهادهای مورد نظر خود، از جمله نظام دیوانسالاری کارآمد، برآمد. این برنامه به طور مستقیم به توسعه نظام آموزشی کشور وابسته بود و برای تحقق آن، تأمین منابع مالی برای آموزش و تربیت نیروی دیوانسالار ضروری به نظر می رسید. در راستای همین اهداف، حکومت پهلوی در تلاش بود تا نظام اوقاف کشور را سازماندهی کرده و از آن به عنوان منبع مالی برای پروژه های مختلف خود بهره برداری کند. روش این تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی می باشد که با روش کتابخانه ای وبهره مندی از منابع ومآخذ انجام گرفته است. نتایج ویافته های این پژوهش نشان می دهد در دی ماه ۱۳۱۳ قانون اوقاف و متمم آن در اردیبهشت ۱۳۱۴ تصویب و منابع مالی لازم برای تحقق اهداف سیاسی و اقتصادی حکومت تأمین گردید.پس از تصویب این قانون و متمم آن، استفاده از اوقاف در زمینه های مختلف آموزشی، ساختمانی و فرهنگی به طور هدفمند و سازمان یافته شدت گرفت. این روند شامل به کارگیری درآمدهای اوقاف در ساخت مدارس، تأسیس کتابخانه ها، انتشار کتاب ها و سایر مصارف آموزشی بود.