نادره ذکریازاده

موسسه رشیدیه بنیاد خیریه ای که در نوع خود بی نظیر بود در قرن هفتم هجری توسط خواجه رشیدالدین ساخته شد. ربع رشیدی در فاصله سال های ۷۰۷ق-۷۱۸ق رشد وتوسعه عظیمی یافت، اما متاسفانه پس از قتل خواجه دچار خشونت وتخریب رقبا گردید.خواجه در علم طب ومملکت داری ونیکوکاری سرآمد زمانش بود.در پرتو وجود ایلخانانی چون غازان باتوجه به شخصیت قوی ونیت مساعد وبزرگ مردانی چون خواجه رشیدالدین باکفایت ودرایت، حمایت از عالمان واندیشمندان وآبادانی ورونق مراکز علمی در این دوره گسترش یافت به طوری که می توان عصر شاخص ودرخشان علمی به ویژه طبابت به شمار آورد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی-تحلیلی می باشد.نتایج ویافته های این تحقیق نشان می دهد که اهتمام خواجه به حداکثر استفاده از قدرت وامکانات شخصی و وزارتی برای تحقق بخشیدن به آمال وارزوهایش در ربع رشیدی از آثارش پیداست.رشیدالدین به قدرت مادی وظاهری قانع نبوده ومی خواسته است مرکز معنوی زمانش باشد. اهمیت اقدام رشیدالدین در تاسیس مرکز بزرگ آموزشی وقفی که ویژگی های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ان دوران را به خوبی نشان می دهد ودرک مقام، دانش و جایگاه اندیشمندان را باتوجه به حمله مغول در ایران و سایر ممالک اسلامی که درابتدا نابسامانی بر جای گذاشت وسپس در دوره ایلخانان ازجمله غازان خان شاهد رشد مراکز علمی هستیم.رشید منابع وعواید نامحدود در اختیار داشت وحومه وی از حیث جلال وعظمت با آن چه غازان خان در شنب غازان ساخت بود برابری می کرد.