بهمن کارگر شهامت

زمینه و هدف: فقدان چارچوب های علمی برای استانداردسازی ارزیابی ها و کاهش تأثیر تصمیم گیری های سلیقه ای، خلأیی جدی در تأمین نیروی انسانی است. هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی می باشد. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف کاربردی با رویکرد آمیخته اکتشافی می باشد. در بخش کیفی به منظور شناسایی پیشران ها، از روش فراترکیب برای بررسی اسناد و متون علمی بهره گرفته شد. جامعه آماری این بخش مقالات معتبر در پایگاه های علمی داخلی و خارجی در بازه 2015 تا 2025 بود که با روش نمونه گیری هدفمند-سلسله مراتبی و ابزار غربالگری CASP، 71 مقاله انتخاب شدند. تحلیل داده ها با نرم افزار MAXQDA 24 انجام شد. خبرگان این پژوهش با حداقل ۱۰ سال سابقه کار و تخصص در زمینه تحقیق بود که از میان آن ها ۱۶ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه ماتریس اثرات متقابل جمع آوری و توسط نرم افزار MICMAC 6.1 تحلیل شدند. یافته ها: یافته های بخش کیفی نشان داد که پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی کشور از 5 مضمون اصلی، 16 مضمون فرعی و 97 مفهوم اولیه تشکیل شده است. یافته های بخش کمی نشان داد که پیشران های شناسایی و کاهش سوگیری ها، و تخصص گرایی در تأمین نیروی انسانی به عنوان پیشران تأثیرگذار و پیشران های ارزیابی و بهبود مستمر الگو، فرایند جذب و انتخاب نیروی انسانی، حفظ محرمانگی و رعایت اخلاق حرفه ای به عنوان پیشران تأثیرپذیر هستند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پیشران های شناسایی شده با ایجاد چارچوب های شفاف و علمی، زمینه جذب و نگهداشت نیروهای متخصص و واجد شایستگی واقعی را فراهم می کنند. این پیشران ها با استانداردسازی ارزیابی ها، کاهش تصمیمات سلیقه ای و تضمین عدالت و شفافیت، احتمال سوگیری ها را به حداقل می رسانند و اعتماد نیروی انسانی را افزایش می دهند.

با توجه به چالش های موجود در حوزه پوشش بیمه ای و کیفیت خدمات درمانی سازمان تأمین اجتماعی، به ویژه در استان مازندران، این پژوهش با هدف طراحی الگوی مفهومی بهینه برای توسعه پوشش بیمه ای و ارتقاء خدمات درمانی انجام شد. کمبود دسترسی عادلانه به خدمات درمانی، ناکارآمدی در پوشش گروه های آسیب پذیر، و تمرکز ناکافی بر نیازهای مناطق محروم از جمله مسائلی هستند که ضرورت انجام این مطالعه را آشکار ساختند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام گرفته و داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 14 نفر از خبرگان حوزه بیمه، سلامت و سیاست گذاری سلامت گردآوری شد. تحلیل داده ها منجر به استخراج مفاهیم کلیدی و مقوله های اصلی شد که بر اساس آن، چهار محور اساسی برای بهبود وضعیت فعلی شناسایی گردید: توسعه زیرساخت های درمانی، تدوین سیاست های هدفمند و کارآمد، استقرار سامانه های نظارت و ارزیابی دیجیتال، و طراحی راهکارهای نوآورانه برای تأمین مالی پایدار. همچنین، پیشنهاداتی نظیر به کارگیری فناوری های نوین، تقویت خدمات درمانی سیار و افزایش مشارکت بخش خصوصی به عنوان بخشی از راهبردهای اجرایی مطرح شدند. نتایج این پژوهش می تواند مبنایی علمی برای تصمیم گیری سیاست گذاران و مدیران سازمان تأمین اجتماعی جهت بهبود عدالت در دسترسی، کیفیت خدمات و کارایی سیستم بیمه درمانی در سطح استانی و ملی فراهم آورد.

مقدمه و هدف: هدف از تحقیق حاضر، ارائه الگویی برای ارزیابی تاثیر نوآوری باز بر بهره وری منابع انسانی در شرکت ها و اتحادیه های تعاونی کشاورزی بود. روش شناسی پژوهش: جامعه آماری شامل مدیران شرکت ها و اتحادیه های تعاونی فعال تولیدی کشاورزی به تعداد 500 نفر بوده و با استفاده از معادله کوکران، تعداد 217 نفر به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری از بین این جامعه انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته حاوی 71 گویه استفاده شد که روایی صوری و محتوایی آن توسط 30 نفر از متخصصان تایید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفیاز نرم افزار SPSS نسخه 22 و برای آمار استنباطی از مدل سازی معادلات ساختاریاز نرم افزار Smart PLS نسخه 2 استفاده شد. یافته ها: نزدیکی ضرایب آلفای کرونباخ به عدد یک بیانگر قابل قبول بودن پایایی پرسش نامه در خصوص متغیرها اعم از مستقل و وابسته می باشد. همچنین پایایی ترکیبی متغیرها بیشتر از 7/0بوده و از نظر پایایی ترکیبی نیز مدل مورد تاییدمی باشد.بررسی تاثیر یک متغیر بر روی یک متغیر وابسته با استفاده از معیار R2نشان دهنده قوی بودن این معیار بوده و بررسی توانایی مدل با معیار  Q2نیز قوی بودن قدرت پیش بینی مدل برای متغیرهای وابسته را تایید نمود. بحث و نتیجه گیری: نتایج این تحقیق از بعد نظری برای محققین مدیریت منابع انسانی و از بعد عملی برای مدیران اجرایی برای اقدامات و عملیات نیروی انسانی مورد نیاز کلیه سازمان های خصوصی و دولتیبالاخص شرکت ها و اتحادیه های تعاونی کشاورزی از اهمیت عملی برخوردار هستند، بنابراین مؤلفه های تبیین شده در زمینه ارتقای منابع انسانی از جمله آموزش و نگهداری از اهمیت بالایی برخوردار است.

یکی از مهمترین مفاهیمی که از دهه 1970 بر اساس فهم ساختارهای اقتصادی - اجتماعی ساخته شده نظریه شبکه های اجتماعی است. اگرچه علم شبکه به صورت یک پارادایم مفهومیِ قدرتمند در علم و مهندسی ظهور پیدا کرده، به نظر می رسد امروزه سازه ها و پدیده هایی نظیر شبکه های به هم پیوسته و تصادفی در گستره ای از ادبیات تحقیق شبکه های اجتماعی چندعاملی قرار دارند. این توجه بی سابقه به علم شبکه دو علت اصلی دارد: از یک طرف تعدد علوم بین رشته ای برای رسیدن به درکی عمیق از نقش تعاملاتِ بین عناصر در بازی قابلیت جمعی از سیستم های چندلایه، و ازطرف دیگر، پیشرفت فناوری و توانایی تجزیه شبکه در سیستم های پیچیده عامل بنیان. فرض اساسی در علم شبکه این است که در سطح سیستم، ساختار و صفات شبکه به صورت ویژگی های دینامیکی به نمایش گذاشته می شوند و نفوذ می یابند. در این تحقیق، با مروری بر ادبیات نظریه شبکه سازی و شبکه های اجتماعی، تلاش شده تا خاستگاه، ویژگی ها، الزامات و کارکردهای شبکه های نوآوری برای فهم نظام های اقتصادی - اجتماعی با رویکردی تحلیلی از برساخت اجتماعی رفتار فردی و سازمانی و روابط بازیگران تبیین شود. این فرایند در قالب نظریه شبکه های نوآوری مطرح شده است.

این تحقیق به منظور درک منطق حاکم بر رفتار بازیگران بخش دارویی ایران صورت گرفته است که دلیل آن پی بردن به رفتار نوآورانه بنگاه های این بخش است. به همین منظور، از تئوری شبکه سازی و تحلیل شبکه های اجتماعی، به منظور احصاء رفتار کنش گران، استفاده شده است. هدف اصلی این تحقیق، شناسایی الزامات شکل گیری شبکه نوآوری است که از منظر رفتار بنگاه در بخش دارویی ایران، انجام شده است. به عبارتی دیگر، شناخت منطق قاعده بنگاه داری در این بخش، می تواند به فهم رفتاری این کنش گر، یاری رساند. بر این اساس، پژوهش حاضر با استراتژی مطالعه چندموردی، نوعی تحقیق اکتشافی، توسعه ای و کیفی است که داده های آن از طریق اسناد و مدارک مرتبط با فعالیت های نوآوری بنگاه، پرسشنامه و مصاحبه های عمیق در بستر مطالعه 42 بنگاه دارویی و مطالعه 8 مورد نوآوری محصول جمع آوری شده است و سپس از طریق شاخص های تحلیل شبکه های اجتماعی، قاعده بنگاه داری در بخش دارویی ایران تحلیل و با الزامات شکل گیری شبکه نوآوری در این بخش سنجیده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهند که بنگاه های دارویی ایران در یک بستر عدم شفافیت اطلاعاتی با بهره گیری از قاعده عدم تقارن اطلاعات فعالیت دارند و عمده نوآوری های شکل گرفته در این صنعت نه به دلیل تحقیقات و توانمندی های نوآورانه بوده بلکه از طریق روابط غیررسمی و ایجاد فضای بسته رقابتی محصول دارویی مورد نظر هدف گیری شده اند و با لابی گری و ایجاد یک فضای نسبتاً امن بازار با تضمین سهم بازار محصول، دانش فنی وارد مرحله سنتز، فرمولاسیون و تولید و توزیع شده است که در مراحل مذکور ردپای ایمن سازی سهم بازار، قابل رویت است.