امیر پارسانظر

زمینه و هدف: فقدان چارچوب های علمی برای استانداردسازی ارزیابی ها و کاهش تأثیر تصمیم گیری های سلیقه ای، خلأیی جدی در تأمین نیروی انسانی است. هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی می باشد. روش تحقیق: این پژوهش از نظر هدف کاربردی با رویکرد آمیخته اکتشافی می باشد. در بخش کیفی به منظور شناسایی پیشران ها، از روش فراترکیب برای بررسی اسناد و متون علمی بهره گرفته شد. جامعه آماری این بخش مقالات معتبر در پایگاه های علمی داخلی و خارجی در بازه 2015 تا 2025 بود که با روش نمونه گیری هدفمند-سلسله مراتبی و ابزار غربالگری CASP، 71 مقاله انتخاب شدند. تحلیل داده ها با نرم افزار MAXQDA 24 انجام شد. خبرگان این پژوهش با حداقل ۱۰ سال سابقه کار و تخصص در زمینه تحقیق بود که از میان آن ها ۱۶ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه ماتریس اثرات متقابل جمع آوری و توسط نرم افزار MICMAC 6.1 تحلیل شدند. یافته ها: یافته های بخش کیفی نشان داد که پیشران های تأمین نیروی انسانی با رویکرد تخصص گرایی و کاهش سوگیری ها در سازمان امور مالیاتی کشور از 5 مضمون اصلی، 16 مضمون فرعی و 97 مفهوم اولیه تشکیل شده است. یافته های بخش کمی نشان داد که پیشران های شناسایی و کاهش سوگیری ها، و تخصص گرایی در تأمین نیروی انسانی به عنوان پیشران تأثیرگذار و پیشران های ارزیابی و بهبود مستمر الگو، فرایند جذب و انتخاب نیروی انسانی، حفظ محرمانگی و رعایت اخلاق حرفه ای به عنوان پیشران تأثیرپذیر هستند. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که پیشران های شناسایی شده با ایجاد چارچوب های شفاف و علمی، زمینه جذب و نگهداشت نیروهای متخصص و واجد شایستگی واقعی را فراهم می کنند. این پیشران ها با استانداردسازی ارزیابی ها، کاهش تصمیمات سلیقه ای و تضمین عدالت و شفافیت، احتمال سوگیری ها را به حداقل می رسانند و اعتماد نیروی انسانی را افزایش می دهند.