فرناز ترابی

هدف پژوهش عوامل روانشناختی موثر در مهارت تیراندازی مراکز آموزش پلیس بود. یافته ها، در دو بخش یافته های حاصل از مطالعات اسنادی و یافته های حاصل از مصاحبه ها در قالب روش نظریه پردازی داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین با هم ترکیب شد. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی ورزشی، علوم انتظامی، مراکز آموزشی، اساتید و مربیان تیراندازی پلیس با نمونه گیری قضاوتی بودند. جامعه آماری شامل 300 نفر بود که با استفاده از جدول مورگان تعداد 170 نفر به عنوان نمونه انتخاب و ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته در بین آنها توزیع شد که طی مصاحبه با صاحب نظر بیستم اشباع نظری حاصل گشت. روش مورد استفاده برای جمع آوری داده های پژوهش، به صورت ترکیبی آمیخته اکتشافی متوالی بکار برده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با کدگذاری های باز، محوری و انتخابی اسناد و مصاحبه های نیمه ساختار یافته در طی سه دور مصاحبه تا رسیدن به اجماع نظری جهت شناسایی مقوله های پدیده مرکزی، شرایط علّی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدها انچام شد. ابزار پژوهش کدگذاری طبق دستورالعمل محقق ساخته بودند که روایی آن توسط اعضای گروه پژوهش تأیید شد و پایایی آن نیز با معیار پی اسکات 95/0 محاسبه شد. عوامل روانشناختی موثر در مهارت تیراندازی مراکز آموزشی پلیس این گونه شناخته شد: 1- عوامل محیطی در اجرای عملکرد تیرانداز 2- اضطراب و ترس هنگام مسابقه، 3- آگاه نبودن از دلیل و انگیزه شرکت در مسابقات، 4- نسبت دادن ارزش خود به توانایی ها در اجرای مسابقه ورزشی،5-تغییر پذیری در تمرکز توجه، 6-عملکرد ضعیف پس از برگشت به حالت اولیه،7- اعتماد به نفس، 8-انگیزه ،9-کنترل عاطفی، 10- تمرکز.

هدف از تحقیق حاضر نهادینه کردن عوامل موثر فرهنگ عمومی ورزش همگانی در جامعه بود. روش انجام این تحقیق آمیخته از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری شامل متخصصان و کارشناسان (مدیران ورزش و غیره) جهت کشف عوامل نهادینه کردن و مدیران، متخصصان و کارشناسان جهت مشخص کردن وزن دهی عوامل و نمونه مردمی 1500 نفری جامعه در 5 ناحیه شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز شهر تهران با انتخاب تصادفی بودند. ابزار اندازه گیری برای جمع آوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته در زمینه نهادینه کردن عوامل موثر فرهنگ عمومی ورزش همگانی بود، که روایی صوری پرسشنامه ها مورد تأیید اساتید مدیریت ورزشی و همچنین پایانی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ 95/0 مورد تأیید قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون کلموگروف اسمیرنف و تحلیل عاملی تاییدی از طریق نرم افزارهای SPSS و Lisrel تحلیل شدند. یافته-ها نشان داد که مهمترین بعد در نهادینه کردن ورزش و عوامل موثر در فرهنگ سازی ورزش همگانی، بر اساس بارهای عاملی، بعد سازمانی با بار عاملی 07/1 بود. بعد از آن به ترتیب بعد فردی با بار عاملی 82/0، بعد گروهی با بار عاملی 72/0 و در آخر نیز بعد محیطی با بار عاملی 65/0 قرار داشتند. نتیجه گیری که در بخش نهادینه سازی فرهنگ توجه و اولویت بندی به ابعاد سازمانی، فردی، گروهی و در آخر محیطی از سوی شهرداری تهران و نهادهای ذیربط ضروری است

زمینه و هدف: پلیس برای انجام وظیفه خود از سلاح استفاده و اقدام به تیراندازی می کند. هدف این پژوهش طراحی الگوی توسعه تیراندازی در مراکز آموزشی پلیس ایران با رویکرد روان شناختی است.روش: از نظر راهبرد، کیفی و از لحاظ هدف و ماهیت، توسعه ای - کاربردی به روش نظریه سازی داده بنیاد با رویکرد نظام مند اشتراس و کوربین است. مشارکت کنندگان در پژوهش خبرگان دانشگاهی مدیریت ورزشی، علوم انتظامی، مراکز آموزشی، اساتید و مربیان تیراندازی پلیس با نمونه گیری به روش نظری (قضاوتی) بودند که طی مصاحبه با صاحب نظران اشباع نظری حاصل شد. ابزار پژوهش برگه های کدگذاری طبق دستورالعمل محقق ساخته بودند که روایی آن توسط اعضای گروه پژوهش تأیید شد و پایایی آن نیز با معیار پی اسکات (ضریب توافق بین کدگذاران) 95/0 محاسبه شد. یافته ها: تجزیه وتحلیل داده ها با کدگذاری های باز، محوری و انتخابی اسناد و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جهت شناسایی مقوله های پدیده مرکزی، شرایط علّی، زمینه ای، مداخله گر، راهبردها و پیامدها صورت گرفت. نتایج کیفی در قالب 35 مقوله، 136 کد مفهومی و 222 گویه در دل ابعاد ۶ گانه الگو جای گرفتند. از برآیند مصاحبه با صاحب نظران می توان این گونه بحث نمود که پیامد توسعه آموزش تیراندازی شامل پیامدهای سازمانی، پیامدهای ملی و اجتماعی، پیامدهای آموزشی و پیامدهای بهینه و مطلوب را در پی خواهد داشت.نتایج: پیشایندها و برآیندهایی توسعه آموزش تیراندازی در مراکز آموزشی پلیس با رویکرد روان شناختی در اثربخشی و موفقیت نیروهای پلیس در مأموریت های عملیاتی می تواند مفید وکاربردی باشند. توسعه تیراندازی نیروهای پلیس، شامل اصلاحاتی در زمینه آموزشی، ساختاری، ارتباطی- تجهیزاتی، مدیریتی و فنی است.

هدف از این پژوهش شناسایی چالش ها و ارائه راهکارهای تأثیرگذار بر مدیریت سالمندان در مشارکت به ورزش و فعالیت بدنی بود. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و اکتشافی بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل پژوهشگران و صاحب نظران و متخصصان علوم ورزشی، پزشکان و مدیران مربوط به سازمان های مربوط به حوزه سالمندی بودند. نمونه ها به صورت هدفمند برای مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته انتخاب شدند و مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت، اشباع نظری پس از مصاحبه با 35 نفر به دست آمد. تحلیل داده ها براساس روش کیفی انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که 27 کدباز برای چالش ها در قالب 4 مؤلفه اصلی تعریف شدند که شامل: موانع اجتماعی و فرهنگی، موانع منافع درک شده و موانع پزشکی و موانع اطلاع رسانی بودند. همچنین 28 کد باز برای ارائه راهکارها در قالب 3 مؤلفه اصلی تعریف شد که شامل: راهکارهای برنامه ریزی و آموزشی، راهکارهای اجتماعی- فرهنگی و راهکارهای پزشکی اطلاع رسانی می باشند. با توجه به تحقیق حاضر این گونه نتیجه گیری می شود که چالش های تأثیرگذار به صورت مستقیم و یا غیرمستقیم سبب گرایش کمتر سالمندان به ورزش و فعالیت بدنی در کشور می گردد. بنابراین اقداماتی ازجمله راهکارهای برنامه ریزی و آموزش، اجتماعی و فرهنگی، پزشکی و اطلاع رسانی می تواند در مشارکت بیشتر سالمندان کشور به ورزش و فعالیت بدنی تأثیرگذاری بیشتری داشته باشد.

فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF) پروتئینی حیاتی برای سلامت و عملکرد نورون هاست که در سالمندان، به ویژه افراد مبتلا به بیماری، کاهش می یابد و ممکن است باعث افت شناختی شود. ورزش می تواند سطح این فاکتور را افزایش دهد. هدف این پژوهش، گردآوری و تحلیل شواهد موجود برای ارزیابی اثر تمرینات ورزشی بر میزان BDNF در سالمندان با و بدون بیماری است انجام شده است. جست وجوی سیستماتیک در پایگاه های اطلاعاتی PubMed، Web of Science، Scopus، Magiran، Irandoc، NoorMags و SID برای شناسایی مقالات منتشرشده از آغاز تا فروردین ۱۴۰۴ (آوریل ۲۰۲۵) انجام گرفت. برای محاسبه اندازه اثر، تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) همراه با فاصله اطمینان ۹۵درصد به کمک نرم افزار CMA2 برآورد شد. ناهمگونی میان مطالعات با آزمون I² بررسی گردید و سوگیری انتشار از طریق تحلیل بصری نمودار قیفی و آزمون ایگر ارزیابی شد. همچنین کیفیت مطالعات واردشده به فراتحلیل بر اساس چک لیست پدرو مورد سنجش قرار گرفت. در مجموع 33 مطالعه (با40 مداخله تمرین ورزشی) روی 1099 آزمودنی سالمند با و بدون بیماری فراتحلیل شدند و نتایج نشان داد مداخله تمرینات ورزشی در افراد سالمند با و بدون بیماری افزایش معنادار BDNF ]001/0 P= ،(326/1 الی 444/2) 885/1 = [SMD نسبت به گروه شاهد همراه شد. نتایج فراتحلیل نشان داد که تمرینات ورزشی به طور قابل توجهی سطح BDNF را در سالمندان با و بدون و بیماری افزایش می دهد و این اثر نسبت به گروه کنترل معنادار است. این یافته ها تأکید می کنند که فعالیت بدنی می تواند یک راهکار مؤثر برای تقویت سلامت عصبی و شناختی در سالمندان باشد.