بررسی مدل ساختاری اهمال کاری تحصیلی بر اساس تحریف های شناختی و جهت گیری هدف با میانجی گری استرس والدینی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: یکی از آسیب هایی که در دوران اپیدمی کرونا در بسیاری از دانش آموزان شدت پیدا کرد، اهمال کاری تحصیلی بود. در مورد بررسی متغیرهای شناختی، انگیزشی و محیطی مرتبط با اهمال کاری (همچون تحریف های شناختی، جهت گیری هدف و استرس والدینی) و روابط تعاملی بین آن ها در قالب یک مدل منسجم، خلاء پژوهشی وجود دارد. هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی مدل ساختاری اهمال کاری تحصیلی بر اساس تحریف های شناختی و جهت گیری هدف با میانجی گری استرس والدینی در دانش آموزان بود. روش: روش این پژوهش، همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه نهم شهر کوهدشت (794 نفر) در سال تحصیلی 1400-1399 بود که طبق فرمول کوکران، 260 نفر از آنان با روش نمونه گیری خوشه ای تک مرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها در این پژوهش شامل پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی (تاکمان، ۱۹۹۱)، تحریف های شناختی (حمام چی و بویوک اوزتورک، 2004)، جهت گیری اهداف پیشرفت (میدگلی و همکاران، 1998) و شاخص استرس والدین- فرم کوتاه (آبیدین، 1995) بود. هم چنین، تحلیل داده های پژوهش با روش مدل سازی معادلات ساختاری و تحلیل مسیر با بهره گیری از نرم افزار Smartpls2 انجام شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد، اهمال کاری تحصیلی به میزان 671/0 و 176/0- با میانجی گری استرس والدینی به ترتیب تحریف های شناختی و جهت گیری هدف را پیش بینی می کند (05/0 >P). هم چنین با استفاده از روش معادلات ساختاری و مجموع روابط مستقیم و غیر مستقیم، تأثیر کل تحریف های شناختی و جهت گیری هدف بر اهمال کاری تحصیلی به ترتیب 745/0 و 353/0- محاسبه شد. علاوه بر این، نتایج آزمون بوت استراپ برای تمامی مسیرهای میانجی، معنادار بود (05/0 >P). در نهایت، تحریف های شناختی و جهت گیری هدف بر اهمال کاری تحصیلی با میانجی گری استرس والدینی تأثیر غیرمستقیم دارند (05/0 >P). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش حاضر، اهمال کاری تحصیلی با میانجی گری استرس والدینی با تحریف های شناختی و جهت گیری هدف در دانش آموزان رابطه دارد. این یافته می تواند الگوی مؤثری برای کاهش اهمال کاری تحصیلی از طریق کاهش تحریف های شناختی و افزایش جهت گیری هدف با میانجی گری مدیریت استرس والدینی باشد.Investigate the structural model of academic procrastination based on cognitive distortions and goal orientation with the mediation of parenting stress
Background: One of the problems that intensified for many students during the Coronaviruses epidemic was academic procrastination. There is a research gap in examining cognitive, motivational, and environmental variables related to procrastination (such as cognitive distortions, goal orientation, and parenting stress) and the interactive relationships between them in the form of a coherent model.
Aims: The purpose of this study was to investigate the structural model of academic procrastination based on cognitive distortions and goal orientation mediated by parenting stress in students.
Methods: The method of this research was correlation and structural equation modeling. The statistical population of the study included all ninth-grade male students in Kuhdasht city (794 people) in the academic year 2020-2021. According to the Cochran formula, 260 of them were selected using a single-stage cluster sampling method. The data collection tools in this research included Academic Procrastination Orientation Questionnaire (Tuckman, 1991), Interpersonal Cognitive Distortions Scale (Hamamci & Büyüköztürk., 2004), Achievement Goal Orientations Scale (Midgley et al., 1998) and Parenting Stress Index - Short Form (Abidin, 1995). Also, analyze the research data using Pearson's correlation coefficient method, stepwise regression and SPSS-26 software were performed. Also, research data analysis was performed using structural equation modeling and Path analysis using smartpls2 software.
Results: The results of the study showed that academic procrastination predicted cognitive distortions and goal orientation by 0.671 and -0.176, respectively, mediated by parenting stress (P< 0.05). Also, using the structural equation method and the sum of direct and indirect relationships, the total effect of cognitive distortions and goal orientation on academic procrastination was calculated as 0.745 and -0.353, respectively. In addition, the bootstrap test results were significant for all mediation paths (P< 0.05). Finally, cognitive distortions and goal orientation have an indirect effect on academic procrastination through the mediation of parenting stress (P< 0.05).
Conclusion: Based on the findings of the present study, academic procrastination is related to cognitive distortions and goal orientation in students through the mediation of parenting stress. This finding could be an effective model for reducing academic procrastination by reducing cognitive distortions and increasing goal orientation through the mediation of parenting stress management.
تبلیغات
