کمال گرایی والدین و اختلالات بالینی کودکان: نقش میانجی کنترل گری والدین و دشواری تنظیم هیجان (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: کودکان به عنوان یکی از گروه های سنی آسیب پذیر در معرض انواع مشکلات روانشناختی و اختلالات بالینی قرار دارند. مطالعات مختلف نشان می دهد که ویژگی های شخصیتی و شناختی والدین مانند کمال گرایی با مشکلات سلامت روان در کودکان مرتبط است. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی کنترل گری و دشواری تنظیم هیجان در والدین در رابطه کمال گرایی والدین و اختلالات بالینی کودکان انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی والدین کودکان مقطع دبستان 7 تا 11 ساله بود که در سال تحصیلی 1401-1402 در مدارس مناطق 2، 4، 7 و 15 شهر تهران ثبت نام کرده بودند و از میان آن ها تعداد 650 نفر به روش در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده برای جمع آوری داده ها شامل پرسش نامه های کمال گرایی (هیل و همکاران، 2004)، منبع کنترل والدینی (کمپیز و همکاران، 1986)، دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و رومر، 2004) و ویراست سوم سیستم سنجش رفتار کودک (رینولد و کمفیس، 2015) بود. برای تحلیل داده ها از روش همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری با بهره گیری از نرم افزارهای SPSS-27 و AMOS-29 استفاده شد. یافته ها: نتایج مدل سازی با معادلات ساختاری نشان داد که ارتباط مستقیم بین کمال گرایی با اختلالات بالینی کودکان معنادار نیست. اما مسیر غیرمستقیم از طریق کنترل گری والدین (05/0 (p< و دشواری تنظیم هیجان (05/0 p<) معنادار بود. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که کمال گرایی والدین هنگامی که با عوامل آسیب پذیری مانند دشواری تنظیم هیجان و رفتارهای کنترل گری همراه می شود، می تواند باعث ایجاد اختلالات بالینی در کودکان شود.Parental perfectionism and children's clinical disorders: The mediating role of parental control and difficulties in emotion regulation
Background: Children are a vulnerable age group exposed to various psychological problems and clinical disorders. Research indicates that parental personality traits and cognitive characteristics, such as perfectionism, are linked to mental health issues in children.
Aims: The current study aimed to investigate the mediating role of parental control and difficulties in emotion regulation in the relationship between parental perfectionism and children's clinical disorders.
Methods: The present study employed a descriptive-correlational design and utilized structural equation modelling. The statistical population comprised parents of primary school children aged 7 to 11 who were enrolled in schools located in districts 2, 4, 7, and 15 of Tehran during the academic year 1401-1402. A total of 650 participants were selected voluntarily. The data collection tools included the Hill et al. Perfectionism Questionnaire (2004), the Campis et al. Parental Locus of Control Questionnaire (1986), the Gratz and Roemer Difficulty in Emotion Regulation Scale (2004), and the Behavior Assessment System for Children, Third Edition (2015). Data analysis was conducted using the Pearson correlation method and structural equation modelling version.
Results: The results of the structural equation modelling revealed that the direct relationship between perfectionism and children's clinical disorders was not significant. Instead, there were significant indirect paths through parental control (p< 0.05) and difficulties in emotion regulation (p< 0.05).
Conclusion: This study's findings indicate that parental perfectionism alone may not cause clinical problems in children. However, when this trait is combined with vulnerability factors such as difficulty in emotion regulation and controlling behaviours, it can lead to clinical disorders in children.
تبلیغات
