بررسی روانشناختی مفهوم عدم خشونت در اندیشه و شعر سبک خراسانی و عراقی با تکیه بر رودکی و مثنوی معنوی مولوی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: بررسی مفهوم عدم خشونت در ادبیات فارسی، به ویژه در شعر خراسانی و عراقی، حاکی از ارتباطات عمیق بین اصول انسانی و فرهنگی است. بسیاری از مطالعات به تحلیل ادبیات به طور کلی پرداخته اند و غالباً ارتباط بین اصول روانشناسی و مضامین ادبی در این زمینه نادیده گرفته شده است. این خلاءهای پژوهشی نشان دهنده نیاز به تحقیقات عمیق تر در این حوزه است تا بتوان از طریق ادبیات به درک بهتری از مسائل اجتماعی و روانشناختی دست یافت. هدف: هدف این مطالعه بررسی و تحلیل مفهوم عدم خشونت در شعر خراسانی و عراقی به ویژه در آثار رودکی و مولوی و تأثیر آن بر درک اجتماعی و روانشناختی مخاطبان بود. روش: روش پژوهش حاضر کیفی از نوع تحلیل مضمون است. جامعه این مطالعه شامل اشعار منتخب از دو شاعر برجسته فارسی، رودکی و مولوی، و همچنین نظریات روانشناسان معتبر در زمینه خشم و خشونت بود؛ نمونه گیری به شیوه نمونه گیری هدفمند بود و اشعار منتخب با تأکید بر مضامین مرتبط با عدم خشونت و تحلیل های انسانی و اجتماعی انتخاب شد. معیارهای انتخاب نمونه شامل غنای محتوایی، تنوع مضامین و تأثیرگذاری اشعار بر تفکر اجتماعی بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی تحلیل شدند. یافته ها: یافته های این مطالعه نشان می دهند که مضامین محبت، همدلی و عدم خشونت در اشعار رودکی و مولوی تأثیرات عمیقی بر نگرش ها و رفتارهای اجتماعی دارند. تحلیل داده ها بیانگر این است که این اشعار می توانند به عنوان الگوهای مثبت رفتاری عمل کنند و به کاهش خشونت و تنش های اجتماعی کمک نمایند. همچنین، ارتباط میان محبت و کاهش رفتارهای خشن به طور خاص در اشعار مولوی مشهود است، که نشان دهنده تأثیر مثبت ادبیات بر رفتارهای انسانی است. نتیجه گیری: براساس نتایج این مطالعه اینطور استنباط می شود که ادبیات می تواند نقش کلیدی در شکل دهی به فرهنگ صلح و همزیستی ایفا کند. با ترویج ارزش های انسانی از طریق ادبیات، می توان به بهبود روابط اجتماعی و کاهش رفتارهای خشن در جوامع کمک کرد. این نتایج به عنوان مبنایی برای تحقیقات آینده در حوزه ادبیات و روانشناسی اجتماعی قابل استفاده هستند.Psychological Examination of the Concept of Non-Violence in the Thought and Poetry of Khurasani and Iraqi Styles, Focusing on Rudaki and Rumi's Masnavi-i Ma'navi
Background: The examination of the concept of non-violence in Persian literature, particularly in Khurasani and Iraqi poetry, reveals deep connections between human and cultural principles. Many studies have analyzed literature in general, often neglecting the relationship between psychological principles and literary themes in this context. These research gaps highlight the need for deeper investigations in this area to achieve a better understanding of social and psychological issues through literature.
Aims: The aim of this study was to explore and analyze the concept of non-violence in Khurasani and Iraqi poetry, specifically in the works of Rudaki and Rumi, and its impact on the social and psychological understanding of the audience.
Methods: This qualitative research employed thematic analysis. The study's community comprised selected poems from two prominent Persian poets, Rudaki and Rumi, as well as theories from reputable psychologists regarding anger and violence. Purposeful sampling was utilized, focusing on poems related to non-violence and human and social analyses. Criteria for sample selection included content richness, thematic diversity, and the poems' influence on social thought. Data were analyzed using qualitative content analysis methods.
Results: The findings indicate that the themes of love, empathy, and non-violence in the poetry of Rumi and Rudaki have profound effects on social attitudes and behaviors. Data analysis reveals that these poems can serve as positive behavioral models, contributing to the reduction of violence and social tensions. Furthermore, the connection between love and the reduction of aggressive behaviors is particularly evident in Rumi's poetry, demonstrating the positive influence of literature on human behavior.
Conclusion: Based on the results of this study, it can be inferred that literature can play a key role in shaping a culture of peace and coexistence. By promoting human values through literature, it is possible to improve social relationships and reduce violent behaviors in communities. These findings serve as a foundation for future research in the fields of literature and social psychology.
تبلیغات
