بازآفرینی شهری به مثابه بستری برای برندسازی شهری: تحلیلی بر ظرفیت های موجود شهر دهدشت
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف : بازآفرینی شهری به عنوان یک راهبرد کلیدی، توانایی احیای بافت های فرسوده و ارتقای هویت و جایگاه رقابتی شهرها را دارد. هدف از این پژوهش، تحلیل ظرفیت های بازآفرینی شهری در شهر دهدشت و تبیین پیوند آن با فرآیند برندسازی شهری است. دهدشت به عنوان شهری که تاکنون فاقد شاخص های برجسته شهرت شهری بوده، نیازمند بهره گیری از ظرفیت های بازآفرینی برای ارتقای جایگاه هویتی و رقابتی خود است. مرور ادبیات نشان می دهد که مطالعات پیشین عمدتاً بر کلان شهرها و شهرهای دارای برند تثبیت شده متمرکز بوده و خلأ معناداری در بررسی ارتباط میان بازآفرینی شهری و برندسازی در شهرهای کوچک و کمترشناخته شده وجود دارد. روش شناسی : پژوهش حاضر از رویکرد توصیفی–تحلیلی بهره می برد و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مستندات، مرور ادبیات داخلی و بین المللی و جمع آوری داده های تجربی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۵۰ نفر از کارشناسان برنامه ریزی شهری، مقامات محلی و ساکنان مطلع است. داده ها با استفاده از کدگذاری محتوایی تحلیل و ابعاد چهارگانه بازآفرینی شهری شامل کالبدی–محیطی، اقتصادی، اجتماعی–فرهنگی و سیاستی–مدیریتی در ارتباط با مولفه های برندسازی شهری شامل حکمرانی نهادی کارآمد، تأمین مالی پایدار، مشارکت فعال ذی نفعان و جهت گیری سیاستی هماهنگ بررسی شدند. نتایج و یافته ها : تحلیل داده ها نشان می دهد که بازآفرینی شهری می تواند بسترهای لازم برای تحقق ابعاد چهارگانه برندسازی شهری را فراهم کند. به ویژه احیای بافت تاریخی بلادشاپور، بهبود کیفیت فضاهای عمومی و ارتقای زیرساخت های شهری همراه با تقویت ظرفیت های فرهنگی–اجتماعی و مدیریت مشارکتی، امکان شکل گیری تصویری رقابتی از دهدشت را در سطح منطقه ای و ملی مهیا می سازد. بر این اساس، حتی شهرهایی با شاخص های پایین شهرت شهری نیز می توانند از طریق برنامه ریزی هدفمند و استراتژی های یکپارچه، جذابیت خود را برای ذی نفعان داخلی و خارجی افزایش داده و جایگاه شهری خود را ارتقا دهند."Urban Regeneration as a Platform for City Branding: An Analysis of the Existing Potentials of Dehdasht"
Background and Objective: This study aims to analyze the urban regeneration capacities of Dehdasht city and to elucidate their connection with the urban branding process. Dehdasht, as a city lacking prominent urban recognition indicators, requires the utilization of regeneration potentials to enhance its identity and competitive position. Literature review indicates that previous studies predominantly focus on metropolitan areas and cities with established brands, highlighting a significant gap in examining the relationship between urban regeneration and branding in smaller, less-known cities. This research seeks to fill this gap by focusing on the case study of Dehdasht. Methodology: The research adopts a descriptive–analytical approach based on documentary and library studies, as well as a review of national and international literature. Empirical data were collected through semi-structured interviews with urban planning experts and analyzed using content coding. The analysis framework encompasses four dimensions of urban regeneration: physical–environmental, economic, socio–cultural, and policy–managerial, which are examined in relation to the four fundamental components of urban branding: efficient institutional governance, sustainable financing, active stakeholder participation, and coherent policy orientation. Results and Findings: The findings indicate that urban regeneration provides the necessary framework for achieving the four dimensions of urban branding. Specifically, the restoration of the historical Baladshapur district, enhancement of public spaces, and improvement of urban infrastructure, combined with the strengthening of socio-cultural capacities and participatory governance, enable Dehdasht to develop a competitive city image at regional and national levels. The study demonstrates that even cities with low urban recognition can, through targeted planning and integrated strategies, enhance their attractiveness to both internal and external stakeholders and improve their overall urban status.
تبلیغات
