استفاده همزمان از شاخص های عینی و ذهنی برای ارزیابی سندرم بیش تمرینی در کشتی گیران پهلوانی: یک مطالعه طولی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
مقدمه: بررسی اثربخشی استفاده همزمان از اقدامات عینی و ذهنی سندرم بیش تمرینی در کشتی گیران پهلوانی. روش کار: 30 کشتی گیر حرفه ای پهلوانی در این مطالعه شرکت کردند. یک هفته قبل از شروع برنامه تمرینی رسمی به مدت سه ماه، سطح سرمی تستوسترون، کورتیزول، TNF-α و IL-6 اندازه گیری شد. پرسشنامه Société Francaise de Medicine du Sport (SFMS-Q) نیز در این مرحله اجرا شد. در اواسط و همچنین در پایان این دوره مجدداً تمامی این متغیرها اندازه گیری شد. یافته ها: سطوح سرمی کورتیزول، TNF-α و IL-6 و همچنین امتیاز SFMS-Q به طور معنی داری بالاتر بود و سطح سرمی تستوسترون در پایان برنامه تمرینی به طور معنی داری کمتر از قبل بود. -آزمون (05/0p<). همچنین، بین نمرات SFMS-Q و کورتیزول (0.001 = p)، TNF-α (0.022 = p) و IL-6 (0.001 = p) در پایان فصل همبستگی مثبت وجود داشت. همچنین یک همبستگی منفی بین نمره SFMS-Q و تستوسترون در پایان برنامه تمرینی مشاهده شد (016/0 = p). نتیجه گیری: در نتیجه تمرینات ویژه کشتی پهلوانی، احتمال تغییر به سمت سندرم بیش تمرینی وجود دارد. همچنین به نظر می رسد که معیارهای ذهنی تمرین بیش از حد به تغییر بار تمرینی حساس تر است و می تواند برای تشخیص سندرم های بیش تمرینی در مراحل اولیه مورد استفاده قرار گیرد. در نهایت، استفاده همزمان از اقدامات عینی و ذهنی تمرین بیش از حد در یک رویکرد طولی می تواند راهی موثر برای پیشگیری از سندرم بیش تمرینی باشد.The concurrent use of objective and subjective measures of overtraining syndrome in Pahlavani wrestlers: A longitudinal study
Introduction: To evaluate the efficacy of the concurrent use of objective and subjective measures of overtraining syndrome in Pahlavani wrestlers. Methods: Thirty professional Pahlavani wrestlers participated in this study. One week before beginning the official training program lasting for three months, serum levels of Testosterone, Cortisol, TNF-α, and IL-6 were measured. The Société Francaise de Médicine du Sport Questionnaire (SFMS-Q) was also implemented at this stage. In the middle and also at the end of this period, all these variables were measured again. Results: The serum levels of Cortisol, TNF-α, and IL-6, as well as the score of the SFMS-Q were significantly higher, and serum levels of Testosterone was significantly lower at the end of the training program compared to the pre-test (p<0.05). Also, there were positive correlations between the SFMS-Q scores and Cortisol (p = 0.001), TNF-α (p = 0.022), and IL-6 (p = 0.001) at the end of the season. A negative correlation was also observed between the SFMS-Q score and the Testosterone at the end of the training program (p = 0.016). Conclusion: There is a possibility of shifting toward the overtraining syndrome as a result of Pahlavani wrestling-specific training. Also, it seems that subjective measures of overtraining are more sensitive to change in training load and could be used to detect overtraining syndromes at early stages. Finally, the concurrent use of objective and subjective measures of overtraining in a longitudinal approach could be an effective way to prevent the overtraining syndrome.
تبلیغات
