ظرفیت جذب بالقوه

هدف از این تحقیق، بررسی اثر ظرفیت جذب و خلاقیت بر رفتار نوآورانه کارشناسان وزارت ورزش و جوانان ایران است. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری پژوهش تمامی کارشناسان وزارت ورزش و جوانان) 400 نفر( بودند که از طریق نمونه گیری تصادفی- طبقه ای متناسب، 196 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد رفتار نوآورانه (اسکات و بروس، 1994)، ظرفیت جذب (زاهارا و جورج (2002)؛ جانسن، ون دن بوش و والبردا (2005) و خلاقیت (رند سیپ، 1998) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از مدل معادلات ساختاری و تحلیل مسیر به وسیله نرم افزار LISREL8/7 استفاده شد. نتایج نشان داد، بین ظرفیت جذب و خلاقیت با رفتار نوآورانه رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بنابراین می توان نتیجه گرفت که مدیران سازمان های ورزشی باید به اشتراک گذاری دانش، خلاقیت و فراهم کردن فرصت های دسترسی به دانش خارجی، ارتباطات داخلی در میان کارکنان و توانایی کارکنان برای کشف و بهره گیری از دانش را بسنجند و پرورش دهند که موجب بروز رفتارهای نوآورانه و بهبود عملکرد سازمان های ورزشی می شود

ظرفیت نوآوری، مفهومی است که تحت تأثیر عوامل گوناگون، نقش مهمی در افزایش احتمال موفقیت فرایند نوآوری دارد. هدف این مقاله، واکاوی اثر ظرفیت نوآوری بر عملکرد نوآورانه شرکت های نوپای فین تک با تأکید بر نقش ظرفیت جذب و قابلیت یادگیری است. مقاله حاضر، یک پژوهش کاربردی، کمی، و مبتنی بر رویکرد قیاسی است که موضوع پژوهش را با استفاده از روش الگو سازی معادلات ساختاری و به کمک نرم افزار اسمارت پی.ال.اس تجزیه و تحلیل کرده است. جامعه آماری افراد شاغل در 48 شرکت عضو انجمن کسب وکارهای نوپای فین تک ایران انتخاب شد که تعداد آن ها  279 نفر و اندازه نمونه با استفاده از نرم افزار سمپل پاور، 160 نفر برآورد شد. پرسش نامه الکترونیکی، برپایه روش نمونه گیری تصادفی ساده، بین افراد، توزیع و سرانجام، 143 پرسش نامه تکمیل و برگشت داده شد. نتایج به دست آمده نشان داد که ظرفیت نوآوری، تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد نوآورانه دارد و در رابطه ظرفیت جذب بالفعل و عملکرد نوآورانه نیز نقش میانجی جزئی را ایفا می کند. همچنین، درحالی که قابلیت یادگیری بر هر دو بعد ظرفیت جذب، یعنی ظرفیت جذب بالقوه و ظرفیت جذب بالفعل تأثیرگذار بوده و ظرفیت جذب بالقوه نیز بر ظرفیت جذب بالفعل تأثیر گذاشته است، تنها ظرفیت جذب بالفعل بر عملکرد و ظرفیت نوآوری تأثیر مثبت و معنا داری داشته است.

زمینه و هدف: محیط پویای حاکم بر شرایط بازار باعث شده تا شرکت ها برای بقاء و پاسخ گویی به نیازهای خود به فکر جذب منابع خارج از شرکت باشند. بر این اساس، هدف این مطالعه بررسی نقش میانجی چابکی استراتژیک در رابطه بین ظرفیت جذب و موفقیت شرکت های تعاونی است. روش شناسی/ رهیافت: این مطالعه از نوع مطالعات کمی و کاربردی محسوب می گردد. جامعه آماری شامل شرکت های تعاونی مصرف در سطح کشور است. گردآوری داده ها از طریق پرسشنامه استاندارد و نمونه گیری به روش طبقه ای تصادفی از جامعه موردنظر انجام پذیرفته است. از روش مدل سازی معادلات ساختاری به صورت حداقل مربعات جزئی برای بررسی روابط بین متغیرها و برای تحلیل داده ها از نرم افزارهای SPSS24 و SmartPLS3 استفاده شده است. یافته ها و نتیجه گیری: خروجی نرم افزار نشان می دهد که اثرات مستقیم بین متغیرها تأیید شده است. درنهایت، نقش میانجی چابکی استراتژیک در رابطه بین ظرفیت جذب بالقوه، ظرفیت جذب بالفعل و موفقیت شرکت های تعاونی مصرف معنادار حاصل گردید. به طورکلی، نتایج حاصل نشان می دهد که ظرفیت جذب بالقوه و بالفعل از عوامل پیش بین مهم برای موفقیت شرکت های تعاونی مصرف هستند که دراین بین توجه بر چابکی استراتژیک یک موضوع کلیدی محسوب می شود. اصالت/ نوآوری: این پژوهش با ارائه یک الگوی مفهومی به ادبیات موضوعی پژوهش کمک شایانی می کند. همچنین، بررسی نقش میانجی چابکی استراتژیک در رابطه بین ظرفیت جذب بالقوه، ظرفیت جذب بالفعل و موفقیت شرکت های تعاونی مصرف در مطالعات قبلی موردتوجه پژوهشگران قرار نگرفته است و این مطالعه می تواند در پر کردن شکاف موجود مؤثر باشد.