صنعت ورزش

هدف پژوهش حاضر شناسایی عوامل موثر بر نوسازی استراتژیک کارآفرینانه مبتنی بر فناوری دیجیتال در صنعت ورزش ایران بود. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی، از نظر ماهیت و روش، کیفی و اکتشافی و از نظر زمان انجام مقطعی بود. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 15 نفر از خبرگان دانشگاهی، مدیران اجرایی ورزشی و کارآفرینان فناوری گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون انجام شد. در این پژوهش، از روش نمونه گیری ترکیبی شامل نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. برای بررسی روایی، از روایی محتوایی و تأیید خبرگان استفاده شد و برای بررسی پایایی، از روش توافق درون موضوعی بین کدگذاران و روش بازآزمون استفاده شد. یافته ها نشان داد از تحلیل مضمون صورت گرفته بر روی داده ها 240 کد اولیه استخراج و به 80 مفهوم منحصربه فرد دسته بندی شدند. این مفاهیم در نهایت به سه محور اصلی شامل عوامل زیرساختی (2 شاخص)، عوامل مالی و اقتصادی (2 شاخص)، و عوامل اجتماعی و فرهنگی (4 شاخص) تقسیم شدند. این یافته ها به سیاست گذاران و مدیران ورزشی کمک می کند تا با تمرکز بر این عوامل، فرآیندهای نوسازی استراتژیک خود را بهبود بخشند و صنعت ورزش ایران را به سوی نوآوری و رقابت پذیری بیشتر سوق دهند.

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدلی به منظور تامین مالی نوآورانه در صنعت ورزش با تمرکز بر نقش فین تک ها انجام شده است. در این پژوهش، از دو روش کمی دلفی فازی و تحلیل اثرات متقابل برای شناسایی، غربال و ارزیابی عوامل مؤثر تامین مالی نوآورانه در صنعت ورزش استفاده شده است. ابتدا، با مرور نظام مند ادبیات اخذ نظر از خبرگان که ۱۰ نفر از متخصصان حوزه تامین های مالی نوآورانه و صنعت ورزش بودند، 30 عامل اصلی شناسایی گردید. سپس این عوامل با استفاده از روش دلفی فازی غربال شده و 10 عامل برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. در مرحله میزان تأثیرگذاری و تأثیرپذیری این پیشران ها مورد بررسی قرار گرفت تا مهم ترین عوامل مؤثر بر تامین مالی نوآورانه در بخش ورزش مشخص شوند. این مطالعه از نوع کمّی و کاربردی است و نمونه پژوهش به صورت هدفمند و قضاوتی انتخاب شده است. نتایج تحقیق نشان داد که پیشران های توانمندسازی استارتاپ های ورزشی، جذب سرمایه از طریق فین تک هوشمند، مدل های نوین درآمدزایی با تحلیل داده ها، قراردادهای هوشمند در نقل و انتقالات یا اسپانسری و کاربرد بلاک چین در شفاف سازی مالی به ترتیب پنج عامل اثرگذار بر موضوع هستند. پیشنهادات سیاستی ارائه شده بر پیشران های کلیدی موثر تمرکز داشته و شامل زیرساخت های حمایتی مانند شتاب دهنده های تخصصی در حوزه ورزش و فین تک، دسترسی به سرمایه اولیه و معافیت های مالیاتی برای نوآوران در صنعت ورزش، تشویق به استفاده از هوش مصنوعی در تحلیل داده های ورزشی. ... می باشد. نتایج این تحقیق می تواند مبنای سیاست گذاری برای حمایت از استارتاپ های ورزشی، جذب سرمایه مشارکتی و توسعه اقتصاد ورزش دیجیتال باشد.

مقدمه: تجارت کالاهای ورزشی جزء لاینفک اقتصاد کشورها به شمار می رود، اما سهم ایران از این صنعت بسیار ناچیز است. برای ورود به عرصه تجارت جهانی کالاهای ورزشی یکی از الزامات، شناخت عوامل مؤثر بر تجارت خارجی کالاهای ورزشی کشور است که هدف تحقیق حاضر بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر، از نوع آمیخته بود و در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. مصاحبه ای نیمه ساختاریافته و عمیق با 19 خبره در حیطه موضوع پژوهش انجام گرفت و با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی اقدام به استخراج 34 زیرمقوله و 10 مقوله شد. به منظور اجماع و اتفاق نظر، روش دلفی در دو دور با هفت خبره صورت گرفت؛ سپس پرسشنامه خبره طراحی و توزیع شد. در پایان اولویت بندی عوامل مؤثر بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی با نرم افزار متلب و به روش سلسله مراتبی فازی انجام شد. یافته ها: نتایج تحلیل AHP فازی نشان داد عوامل مدیریتی ساختاری (131/0)، عوامل فنی و علمی (121/0)، آمیخته بازاریابی (113/0)، حمایت های دولت (109/0)، عوامل اقتصادی (106/0)، عوامل تولید (101/0)، عوامل فرهنگی اجتماعی (1/0)، قوانین و مقررات (099/0)، ساختار بازار (093/0) و عوامل سیاسی (025/0) به ترتیب بر سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور مؤثرند. نتیجه گیری: به نظر می رسد به منظور افزایش سهم کالاهای ورزشی در تجارت خارجی کشور، توجه به عوامل مدیریتی و ساختاری ضروری است تا با توجه به پتانسیل های موجود، بسترهای لازم برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی، ارتقای کیفیت محصولات، در دست گرفتن بازار داخلی و در نهایت ورود به بازارهای جهانی میسر شود.

این پژوهش با هدف طراحی و تدوین برنامه استراتژیک برنامه استراتژیک توریسم پزشکی ورزشی جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. در این پژوهش پس از مطالعه اسناد و مدارک، جمع آوری اطلاعات از خبرگان توریسم پزشکی ورزشی و مدیریت ورزشی انجام شد. نمونه گیری به روش تمام شمار انجام شد که تعداد نمونه ها برابر با 112 نفر بودند. نتایج تحقیق نشان داد که صنعت توریسم پزشکی ورزشی کشور از 10 قوت، 14 ضعف، 10 فرصت و 12 تهدید در حوزه های مختلف برخوردار می باشد که برای رتبه بندی هر کدام از آن ها از آزمون فریدمن در سطح 05/0>p استفاده شد. ماتریس عوامل درونی صنعت توریسم پزشکی ورزشی نشان داد که مجموع نمرات ماتریس 927/2 می باشد که نشان دهنده غلبه قوت ها بر ضعف های صنعت توریسم پزشکی ورزشی جمهوری اسلامی ایران می باشد. همچنین ماتریس عوامل بیرونی صنعت توریسم پزشکی ورزشی نشان داد که مجموع نمرات ماتریس بیرونی 573/1 می باشد که نشان دهنده غلبه تهدیدها بر فرصت های محیطی در این صنعت می باشد. نتیجه کلی اینکه تحلیل ماتریس داخلی و خارجی نشان دهنده آن است که صنعت توریسم پزشکی ورزشی جمهوری اسلامی ایران از لحاظ موقعیت استراتژیک در موقعیت ST قرار دارد و به عبارت دیگر می توان گفت که به دلیل چیرگی قوت ها بر ضعف ها و توانایی صنعت توریسم پزشکی ورزشی کشور و همچنین تلاش برای غلبه بر تهدیدهای پیش بینی شده، اتخاذ استراتژی های رقابتی، بهترین گزینه برای رشد و توسعه این صنعت می باشد؛ و لازم به ذکر است که برای اجرای استراتژی مذکور تکیه بر توانمندی نیروهای انسانی متعهد و متخصص رمز موفقیت کشور در این حوزه محسوب می شود.

هدف این پژوهش، شناسایی و جایابی خرده سیستم های اکوسیستم کارآفرینی در صنعت ورزش کشور است. روش تحقیق از نوع کیفی بود که در پنج مرحله انجام گرفت. در مرحله اول، به منظور شناخت وضعیت موجود کارآفرینی در ورزش و همچنین شناخت عوامل تأثیرگذار در اکوسیستم کارآفرینی ورزشی از روش پژوهش اسنادی استفاده شد. در مرحله دوم از سایر اکوسیستم های کارآفرینی (اکوسیستم استارت آپی، کشاورزی و توریسم) اقتباس صورت گرفت. در مرحله سوم، مصاحبه ای نیمه ساختاریافته با 20 نفر از صاحب نظران صورت گرفت که با شیوه نظریه زمینه - محور داده های حاصل از مصاحبه ها تحلیل شدند. در مرحله چهارم با توجه به اطلاعات سه مرحله قبل، خرده سیستم های مؤثر در اکوسیستم کارآفرینی در ورزش شناسایی شدند و چارچوب پیشنهادی و مفهومی اکوسیستم کارآفرینی در ورزش به همراه خرده سیستم ها طراحی گردید. در مرحله آخر با استفاده از روش دلفی دو مرحله ای، الگوی طراحی شده اکوسیستم کارآفرینی در ورزش اعتباریابی شد و جایگاه و نقش هرکدام از خرده سیستم ها با توجه به زیرسیستم ها و عناصر اصلی مورد تأیید قرار گرفت. روایی هر یک از ابزارهای پژوهش براساس ضریب توافق بین متخصصان و خبرگان مورد تأیید قرار گرفت. یافته ها نشان داد که اکوسیستم کارآفرینی ورزشی در کشور با چالش های زیادی مواجه است و تنها در صورت توجه همه جانبه به تمامی عوامل درگیر در اکوسیستم در یک چارچوب جامع است که می توان شرایط مناسب برای توسعه فعالیت های کارآفرینانه (ایجاد، حفظ و بقا) در صنعت ورزش را به وجود آورد. بنابراین چارچوب تبیین شده در این پژوهش می تواند به عنوان نقشه راه ایجاد اکوسیستم مطلوب کارآفرینی ورزشی مورد استفاده قرار بگیرد.

هدف تحقیق حاضر شناسایی و رتبه بندی فرصت های کارآفرینانه در صنعت ورزش با رویکرد ورزش قهرمانی می باشد. تحقیق از لحاظ استراتژی (راهبرد) کیفی، مبتنی بر تحلیل محتوا با هدف کاربردی و توسعه ای بود. جامعه آماری شامل کلیه اساتید دانشگاهی، فارغ التحصیلان، دانشجویان گرایش های مختلف رشته ی تربیت بدنی و علوم ورزشی، مدیران سازمانی با تخصص پژوهشی یا اجرایی در حوزه ورزش قهرمانی و رویدادهای ورزشی و آشنا با مبانی کارآفرینی و همچنین کارآفرینان حوزه ورزش قهرمانی می باشند که  با روش نمونه گیری هدفمند در مجموع 32 نفر مصاحبه نیمه ساختاریافته به روش دلفی در (4) نوبت مشارکت داشتند تا اشباع نظری حاصل گردید. ابزارپژوهش، دستورالعمل برگه های کدگذاری محقق ساخته بود که روایی آن ها توسط متخصصان  و خبرگان دانشگاهی و کارآفرینی یعنی«روایی محتوایی» تأیید شد و پایایی ابزار (برگه های کدگذاری) با کمک ضریب توافق بین کدگذاران یعنی ضریب پی اسکات (% 95) تعیین گردید. با شناسایی 174 فرصت کارآفرینی در 6 زیرحوزه و رتبه بندی آنها نتایج نشان داد درآمد و فعالیت های تجاری، فعالیت های باشگاه ورزشی و استعدادیابی ورزشی به ترتیب رتبه های نخست تا سوم اهمیت زیرحوزه ها را داشته اند. هزینه پائین شروع کسب و کار، ظرفیت بالای نوآوری و اشتغال، ایجاد توسعه پایدار، تنوع بالادر زمان و مکان کسب و کار از ویژگی هایی می باشند که می توان با بررسی فرصت ها به آن پی برد و نیروی انسانی در ورزش (فارغ التحصیلان و ورزشکاران) به اقتضای توانمندی های خود می توانند به کارآفرینی مبادرت ورزند. 

در هزاره سوم اقتصاد و شرایط اقتصادی از اصلیترین چالشهای پیشه رو برای سازمان ها بوده است. ورزش و سازمان های ورزشی نیز از این قاعده مستثنا نبوده و این پژوهش باهدف بررسی اقتصاد مقاومتی و نقشآن در توسعه اقتصادی صنعت ورزش تدوین گردیده است. روش تحقیق آمیخته بوده و به شکل میدانی صورت گرفته است. جامعه این پژوهش متخصصان و صاحب نظران حوزه مدیریت و ورزش میباشند ( 160 برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامههای محقق ساخته اقتصاد مقاومتی برگرفته پژوهش ترابزاده .(N= 1392 ) و توسعه اقتصادی صنعت ورزش برگرفته از پژوهش الهی ( 1387 ) استفاده گردید. از آزمونهای ) نسخه 22 و تحلیل Spss کالموگروف اسمیرنف، دوجملهای و آزمون همبستگی اسپیرمن در نرم افزار نسخه 22 انجام شد. نتایج نشان داد ارتباط بین اقتصاد مقاومتی Amos عاملی تأییدی و اکتشافی در نرم افزار اثر اقتصاد T و توسعه اقتصادی صنعت ورزش و مؤلفه های آن وجود داشته و ضرایب رگرسیونی و مقادیر مقاومتی بر توسعه اقتصادی صنعت ورزش را تائید کرد. بر مبنای نتایج به دست آمده بدیهی است مسئولین برای توسعه در بخش صنعت ورزش راهی جز توجه ویژه به راهکارهای اقتصاد مقاومتی بخصوص توجه بهزیرساختهای اقتصادی و درآمدزا در بخش ورزش نداشته و این امر می تواند کلیدی راهگشا در این زمینه باشد.

امروزه بر سر مسیر تجاری سازی محصولات شرکت های دانش بنیان در حوزه ورزش مشکلات عدیده ای قرار گرفته است؛ لذا هدف از پژوهش حاضر شناسایی و تحلیل چالش های تجاری سازی محصولات شرکت های دانش بنیان فعال در صنعت ورزش است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، به لحاظ ماهیت اکتشافی و از نظر گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی و به دلیل کاربرد روش شناسی کیو، از نوع پژوهش های آمیخته (کیفی و کمی) بود. جامعه آماری پژوهش شامل اساتید دانشگاهی فعال در زمینه شرکت های دانش بنیان، مدیران، معاونان و کارشناسان شرکت های دانش بنیان ثبت شده در سامانه شرکت های دانش بنیان کشور، پارک های علم و فناوری، استارتاپ های ورزشی و در نهایت خبرگان و صاحب نظران حوزه شرکت های دانش بنیان بودند که از بین آن ها 20 نفر به عنوان شرکت کننده و به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. چالش های اصلی در مسیر تجاری سازی محصولات شرکت های دانش بنیان بر اساس الگوهای ذهنی، به شش دسته تقسیم شدند. چالش های بازاری، چالش های حمایتی و تعاملی، چالش های زیرساختی و تحقیقاتی، چالش های مالی و سرمایه گذاری، چالش های سرمایه ای و قانونی و در نهایت چالش-های ساختاری از جمله این موانع بودند. بر اساس نتایج پژوهش حاضر به کارآفرینان، مدیران و مسئولان ذی ربط در حوزه کسب و کار و صنعت ورزش پیشنهاد می شود ضمن شناسایی نیازهای بازار و جامعه هدف خود، محصولات خود را منطبق بر این نیازها تولید کرده، زیرساخت های موجود و منابع مالی را تقویت و توانمندسازی نیروهای انسانی را در دستور کار خود قرار دهند.