حسین صمدی

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر موسیقی غیرهم زمان  تند و کند بر حالات اجرای روان و یادگیری سرویس والیبال در زنان جوان ورزشکار نیمه ماهر بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع نیمه تجربی بود. تعداد 30 نفر از دانشجویان دختر تربیت بدنی با دامنه سنی ۲۰ تا ۲۴ سال به صورت در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شده و به صورت تصادفی در سه گروه موسیقی تند، موسیقی کند، کنترل تقسیم شدند. بعد از اجرای پیش آزمون، مرحله اکتساب شامل چهار بلوک ده کوششی سرویس والیبال در هر جلسه طی چهار هفته (هر هفته سه جلسه) برگزار شد. پس از آخرین جلسه تمرینی، آزمون اکتساب و 48 ساعت بعد، آزمون یادداری و انتقال گرفته شد. پرسش نامه اجرای روان در مراحل پیش آزمون، پس آزمون، یادداری و انتقال توسط شرکت کنندگان تکمیل شد. برای مقایسه گروه ها در مراحل مختلف از آزمون های تحلیل واریانس و به منظور بررسی پیشرفت هر گروه در مراحل مختلف آزمون از تحلیل واریانس با اندازه های مکرر استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که موسیقی غیرهم زمان  تند و کند بر یادگیری مهارت سرویس چکشی والیبال تأثیر معناداری نداشت (05/0<P). همچنین موسیقی غیرهم زمان تند بر اجرای روان مهارت سرویس چکشی والیبال تأثیر معناداری داشت (05/0>P). بین سه گروه بر اکتساب، یادداری و انتقال و همچنین اجرای روان مهارت سرویس چکشی والیبال، تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P).نتیجه گیری: براساس نتایج مطالعه حاضر، موسیقی تند باعث افزایش اجرای روان شرکت کنندگان در هنگام اجرای مهارت سرویس چکشی والیبال شد، لذا پیشنهاد می شود این روش مد نظر متخصصان و  پژوهشگران قرار گیرد.

هدف سواد بدنی به عنوان یک مفهوم محوری در تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ترویج ورزش در سراسر جهان شناخته شده است. با وجود نقش کلیدی سواد بدنی در شکل دهی رفتارهای سالم و ترویج مشارکت مادام العمر در فعالیت های بدنی، فقدان ابزارهای معتبر سنجش برای جمعیت بزرگسال و سالمند، درک این سازه را با چالش مواجه ساخته است. این مطالعه با هدف روانسنجی نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده برای بزرگسالان و سالمندان (PLAS) انجام شد. روش پژوهش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. بدین منظور 358 زن و مرد بزرگسال و سالمند 18 تا 75 سال، نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده بزرگسالان و سالمندان را تکمیل کردند. ابتدا با استفاده از روش باز ترجمه، صحت ترجمه نسخه فارسی پرسشنامه تأیید شد و در ادامه برای تعیین روایی سازه پرسشنامه از تحلیل عامل تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. همچنین برای پایایی زمانی سؤالات، از همبستگی درون طبقه ای با روش آزمون- آزمون مجدد استفاده شد. یافته ها یافته ها نشان داد که شاخص های برازش مدل(شاخص نیکویی برازش و شاخص برازش تطبیقی) در سطح مطلوبی قرار دارند. پایایی زمانی و ضریب آلفای کرونباخ برای سواد بدنی و ابعاد آن بالاتر از 7/0 (حداقل مقدار قابل قبول) به دست آمد. نتیجه گیری نسخه فارسی مقیاس PLAS از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش سواد بدنی ادراک شده در جمعیت بزرگسال و سالمند ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.