آرزو عظیم نوه سی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استفاده مداوم از شبکه های اجتماعی با عملکرد حافظه فعال و ذهن آگاهی در جوانان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل کاربران فعال شبکه های اجتماعی در دامنه سنی ۱۸ تا ۳۰ سال بود و ۳۸۴ نفر بر اساس فرمول کوکران و با رعایت معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند. برای گردآوری داده ها از تکلیف n-back برای سنجش حافظه فعال، پرسشنامه مهارت های ذهن آگاهی کنتاکی و پرسشنامه محقق ساخته استفاده مداوم از شبکه های اجتماعی استفاده شد. پایایی پرسشنامه محقق ساخته با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۷۳ قابل قبول بود. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد شدت و حجم استفاده از شبکه های اجتماعی با حافظه فعال (r = −0.40, p < .001) و ذهن آگاهی (r = −0.27, p < .001) رابطه منفی و معنادار دارد. الگوی استفاده و نوع فعالیت نیز با حافظه فعال (r = −0.30, p < .001) و ذهن آگاهی (r = −0.26, p < .001) رابطه منفی نشان داد. همچنین، وابستگی رفتاری و استفاده اجباری با حافظه فعال (r = −0.34, p < .001) و ذهن آگاهی (r = −0.30, p < .001) همبستگی منفی و معنادار داشت. در مجموع، نتایج نشان می دهد که استفاده گسترده، پراکنده و اجباری از شبکه های اجتماعی می تواند با کاهش کارایی حافظه فعال و کاهش توجه آگاهانه به تجربه های لحظه حال همراه باشد. بر این اساس، آموزش سواد رسانه ای، مدیریت اعلان ها، محدودسازی استفاده غیرهدفمند و تقویت مهارت های ذهن آگاهی می تواند در حفظ سلامت شناختی و روان شناختی جوانان نقش داشته باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی بر خلاقیت هیجانی دانش آموزان دبیرستانی بود. این پژوهش از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان پسر دوره دبیرستان بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ مشغول به تحصیل بودند. پس از غربالگری اولیه با مقیاس خلاقیت هیجانی، ۳۰ دانش آموز که نمره پایین تری در خلاقیت هیجانی کسب کرده بودند، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای در برنامه یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل در این دوره مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش، مقیاس خلاقیت هیجانی آوریل بود و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغیری تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که پس از کنترل اثر نمرات پیش آزمون، بین دو گروه در ترکیب خطی مؤلفه های خلاقیت هیجانی تفاوت معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که آزمون اثر پیلایی برای متغیر گروه برابر با ۰٫۷۴۶ بود و مقدار ۳۷٫۳۳ F =، ۰٫۰۰۱ p = و اندازه اثر ۰٫۷۴۶ گزارش شد. نتایج تحلیل های تک متغیری نیز نشان داد که یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی اثر معناداری بر افزایش مؤلفه نوآوری دارد؛ به طوری که میانگین تعدیل شده نوآوری در گروه آزمایش ۸۶٫۲۴ و در گروه کنترل ۷۰٫۰۵ بود و اثر گروه از نظر آماری معنادار شد، ۵۰٫۶۶F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۶۴. η² = همچنین، در مؤلفه اثربخشی/اصالت، میانگین تعدیل شده گروه آزمایش ۱۰۰٫۳۱ و گروه کنترل ۸۲٫۴۴ بود و تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد، ۴۵٫۱۶ F =، ۰٫۰۰۱ p = ، ۰٫۶۳۸. η² = براساس یافته ها، استفاده هدفمند و اخلاقی از ابزارهای هوش مصنوعی می تواند به عنوان رویکردی نوین برای تقویت جنبه های خلاقانه و هیجانی یادگیری در دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد. با این حال، به دلیل حجم نمونه محدود، استفاده از ابزار خودگزارشی و نبود مرحله پیگیری، نتایج باید با احتیاط تفسیر شوند.