امین جمشیدی

هدف: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر میزان آشفتگی شناختی دختران ورزشکار بود. روش پژوهش روش این مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون، پیگیری با گروه کنترل و با هدف کاربردی بود از بین ورزشکاران غرب کشور که در مقیاس آشفتگی شناختی ماسون (1994) نمره یک انحراف معیار بالاتر از میانگین را کسب کردند به روش هدفمند 40 آزمودنی انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. در این پژوهش برای سنجش آشفتگی شناختی ورزشکاران از پرسشنامه آشفتگی شناختی ماسون (2001) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و همچنین آزمون شاپیروویلک برای بررسی نرمال بودن توزیع داده ها و آزمون تحلیل واریانس یک راهه با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی و با کمک نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 و در سطح معنی دار 05/0> P انجام شد. یافته ها نتایج نشان دهنده تفاوت معنی دار از مرحله پیش آزمون تا پس آزمون در متغیر آشفتگی شناختی دختران ورزشکاران(03/0P=) و پایدار بودن این تغییر در مرحله پیگیری بود (987/0P=). نتیجه گیری بنابر نتایج کسب شده، می توان از این روش درمانی در بهبود و کنترل آشفتگی شناختی دختران ورزشکار استفاده کرد. چراکه این روش درمانی می تواند خطاهای شناختی ورزشکاران را کاهش و نتیجه آن پردازش اطلاعات بهتر و عملکرد مناسب تر است.