امیر سمیر سعدون الدلیمی

مقدمه: هدف پژوهش مدل سازی جامعه پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی بود. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل استادان رشته های مدیریت ورزشی و جامعه شناسی، مدیران و معاونان وزارت و ادارات جوانان و ورزش و کارشناسان آگاه به حوزه پژوهش در عراق بود که به شیوه نمونه گیری نظری انتخاب شدند (23 نفر)؛ در بخش کمی نیز شامل مشارکت کنندگان در برنامه های ورزش همگانی بود که مطابق با جدول کرجسی و مورگان 384 نفر از طریق روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از روش های گراندد تئوری (شیوه گلیزری) و مدل سازی معادلات ساختاری صورت گرفت. روایی و پایایی از طریق روش قابلیت اعتماد (بخش کیفی) و تأیید خبرگان و آلفای کرونباخ (89/0) (بخش کمی) تأیید شد. یافته ها: بر اساس یافته های بخش کیفی از 362 کد اولیه، 49 مفهوم انتزاعی تر و 8 مقوله اصلی شناسایی شد، که در دو دسته کلی «عوامل مؤثر بر» و «پیامدهای حاصل از» جامعه پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی دسته بندی شدند و مدل نهایی پژوهش ترسیم شد. در بخش کمی نیز تمام اعداد معنا داری بزرگ تر از 96/1 داشتند و ضرایب استاندارد آنها بزرگ تر از 4/0 بود که نشان از برازش خوب مدل بود. نتیجه گیری: مدیران و مسئولان کشور عراق می بایست برنامه ریزی ها و اقدامات مناسبی را در خصوص جامعه پذیری شهروندان از طریق ورزش همگانی تدوین و اجرا کنند تا از پیامدهای مثبت آن در بخش های مختلف جامعه بهره مند شوند.