شادی قنبری مزلقان

هدف: مسئولیت اجتماعی شرکت (CSR) به عنوان یک فلسفه انتقادی و یک استراتژی که بر نگرش کارکنان تأثیر می گذارد، ظهور کرده است. درحالی که بیشتر پژوهش های CSR بر رابطه بین فعالیت های CSR و مشتریان خارجی متمرکز است، مطالعات نسبتاً کمی تأثیر CSR را از دیدگاه کارکنان بررسی می کنند. این مطالعه تأثیر CSR را بر مشارکت، رضایت و حفظ کارکنان مورد بررسی قرارداد. روش: داده ها از ۳۵۰ کارمند شاغل در شرکت های پتروشیمی جمع آوری شد. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه استفاده شد و تمامی مقیاس ها از مطالعات قبلی اقتباس شدند. از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد و پاسخ دهندگان شامل کارکنان مدیریتی و غیرمدیریتی شرکت های پتروشیمی بودند. از پاسخ دهندگان خواسته شد تا نظرات خود را در مقیاس پنج درجه ای لیکرت از ۱ کاملاً مخالف تا ۵ کاملاً موافق ارزیابی کنند. با کارکنان شخصاً تماس گرفته شد و پرسش نامه ها سه هفته پس از توزیع جمع آوری شد. از ۴۰۰ پرسش نامه توزیع شده، ۳۵۰ پاسخ جمع آوری شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از SPSS استفاده شد. تحلیل همبستگی برای بررسی قدرت ارتباط بین متغیرهای CSR و رضایت کارکنان استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل همبستگی نشان داد بین CSR و رضایت کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.754، p < 0.001). این ارتباط اولیه شواهدی را در حمایت از فرضیه های پژوهش ارائه می کند. علاوه بر این، برای آزمون تأثیر CSR بر رضایت کارکنان، تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد CSR به طور مثبت و معناداری بر رضایت کارکنان تأثیر دارد (β = 0.527، p < 0.001). ضریب تعیین تعدیل شده (Adj-R² = 36.9%) نشان داد که CSR توضیح دهنده بخش قابل توجهی از تغییرات رضایت کارکنان است. این بدان معناست که با افزایش یک واحد در CSR، رضایت کارکنان به میزان 0.527 افزایش می یابد. نتیجه گیری: این یافته ها برای تصمیم گیرندگان و محققان بسیار مهم است و نشان می دهد که سازمان ها می توانند از طریق مشارکت دادن خود در فعالیت های اجتماعی، به عنوان مثال، شناسایی نیازهای جامعه و برآوردن آنها، کار برای محیطی بهتر، مشارکت در رفاه کارکنان، تولید محصولات باکیفیت برای مشتریان و پیروی از آن ها، رضایت و حفظ کارکنان خود را افزایش دهند.

هدف : پیش بینی سود مدیریت یکی از مهم ترین افشاهای داوطلبانه برای ارائه اطلاعات مالی ارزشمند می باشد و از آنجایی که شرکت ها از ابزارهای ارتباطی مختلفی برای تعامل با کاربران اطلاعات، فراتر از چارچوب های افشای اجباری شامل دو نوع رایج افشای داوطلبانه شامل پیش بینی سود مدیریت و افشای پایداری زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی  استفاده می کنند اما هنوز درک روشنی از نحوه تعامل این دو نوع مختلف افشای داوطلبانه در زمانی که مدیران تصمیم می گیرند که کدام افشاها را برای ایجاد یک سیستم گزارش دهی یکپارچه که منافع آن ها را تامین می کند ارائه کنند، وجود ندارد از این رو هدف تحقیق حاضر بررسی بررسی رابطه بین پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری می باشد. روش : تحقیق مورد نظر بر اساس هدف کاربردی و از نوع توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری تحقیق کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران  و قلمرو زمانی شامل 13 سال متوالی از سال 1390 تا 1402 و با نمونه مشتمل بر 120 شرکت (1560 سال-شرکت) و با استفاده از رگرسیون خطی چند متغیره استفاده شده است. یافته ها : نتایج یافته ها نشان داد که بین پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری (عملکرد زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی) رابطه معنادار و مستقیمی برقرار است و به نوعی با فزایش پیش بینی سود مدیریت، گزارشگری پایداری شرکت نیز افزایش پیدا می کند. نتیجه گیری : در حالی که مدیران اغلب بین دو نوع افشا (پیش بینی سود مدیریت و گزارشگری پایداری) در تکاپو هستند، انتشار هر دو نوع افشا، بینش های آموزنده تری برای تصمیم گیری کاربران نسبت به انتشار تنها یک نوع یا هیچ کدام ارائه می کند. به طور خاص، شواهد مستقیمی ارائه گردید که نشان می دهد شرکت هایی که صدور پیش بینی سود مدیریت را متوقف می کنند، تمایل کمتری به انتشار گزارش های پایداری دارند. نوآوری : این مطالعه رابطه میان گزارشگری پایداری و مدیریت سود را بررسی می کند و تأثیر مشترک آن ها بر بازارهای سهام را مورد تحلیل قرار می دهد. بر خلاف تحقیقات پیشین که تنها بر افشاهای داوطلبانه مالی یا غیرمالی تمرکز داشتند، این پژوهش اثرات ترکیبی این افشاها بر ارائه اطلاعات را در نظر می گیرد. همچنین، بررسی می کند که مدیران چگونه هزینه های نسبی، ریسک های بالقوه و مشوق های موجود را در شکل دهی به استراتژی های افشای داوطلبانه تعادل می بخشند. یافته های این مطالعه، بینش هایی در مورد واکنش شرکت ها به الزامات گزارشگری ESG و تعامل میان مدیریت سود و افشاهای پایداری در سیستم های گزارشگری یکپارچه ارائه می دهد.