پریسا غریب نواز

هدف: هدف پژوهش حاضر طراحی و اعتبارسنجی الگوی مربی گری الکترونیکی رهبران آموزشی است. این پژوهش از نوع کاربردی و از نظر روش اجرا، آمیخته می باشد. روش پژوهش: در بخش کیفی پژوهش، جامعه آماری صاحب نظران حوزه آموزش بودند، که به روش هدفمند نظری انتخاب شدند و سپس با انجام مصاحبه نیمه ساختارمند با 20 نفر از مشارکت کنندگان اطلاعات و داده ها جمع آوری و با روش کدگذاری کلایزی تجزیه و تحلیل شدند. در بخش کمی، به منظور اعتبارسنجی الگوی طراحی شده، از پرسشنامه محقق ساخته مربی گری الکترونیکی رهبران آموزشی استفاده شد. جامعه آماری این بخش مدیران مدارس شهر کرج در سال تحصیلی 1403-1402 بودند. حجم نمونه براساس معیارهای تعیین حجم نمونه تحلیل عاملی مونت کارلو 300 نفر، تعیین شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار Smart PLS، انجام گرفت. یافته ها: از بخش کیفی 15 بُعد («پذیرش»، «پرسیدن سوالات تأملی»، «شناسایی نیازها»، «تعیین سطح شایستگی»، «مسئولیت پذیری»، «هدف گذاری»، «برنامه ریزی»، «تعیین محتوا»، «انتخاب فناوری»، «حفظ امنیت آنلاین»، «تأمین منابع انسانی ماهر»، «تأمین بودجه»، «تعامل»، «ارزیابی» و «بازخورد») برای مربی گری الکترونیکی، شناسایی شد. یافته های بخش کمی نیز نشان دادند که مدل طراحی شده از اعتبار مناسبی برخواردار است. نتیجه گیری: الگوی مربی گری الکترونیکی رهبران آموزشی مبتنی بر 15 بُعد و 56 شاخص از اعتبار لازم برخوردار بوده و می تواند به عنوان چارچوبی کارآمد برای بهبود اثربخشی مربی گری الکترونیکی رهبران آموزشی مورد استفاده قرار گیرد تا موجب بالندگی آنان شود. براساس نتایج پژوهش، پیشنهاد می شود مدارس، دانشگاه ها و تمامی سازمان های آموزشی از این الگو به عنوان راهنمای عملی برای طراحی و اجرای برنامه های مربی گری الکترونیکی بهره بگیرند.

با توجه به استفاده روزافزون از فناوری های ارتباطی نوین، مربیگری الکترونیکی به ابزاری مؤثر با هدف تطبیق شرایط در حال تغییر جامعه تبدیل شده است. از این ابزار می توان به منظور بهبود عملکرد مدیران و رهبران آموزشی استفاده کرد. پژوهش حاضر، با هدف شناسایی مؤلفه های الگوی مربیگری الکترونیکی رهبران آموزشی و به شیوه مرور نظام مند انجام شده است. همچنین، به منظور شناسایی مؤلفه ها، پس از تنظیم سؤال پژوهش، کلیدواژه های جست وجو تعیین شد. این کلیدواژه ها در دو پایگاه وب آو ساینس و اسکوپوس و 71 مجله معتبر حوزه یادگیری الکترونیکی (بر اساس نظام رتبه بندی مجلات سایمگو) جست وجو شدند که در مجموع 2433 مقاله به دست آمد. پس از بررسی مقالات 23 مقاله در حوزه مربیگری الکترونیکی انتخاب شد. از روش سنتز مضمون نیز برای تجزیه وتحلیل یا همان کدگذاری داده های استخراج شده استفاده شد. مؤلفه های شناسایی شده مربیگری الکترونیکی عبارت اند از: تعیین اهداف مربیگری مجازی، تعیین سطح شایستگی متربیان، پرسیدن سؤالات تأملی از متربیان، شناسایی نیازهای متربیان، تعامل، تبدیل اهداف کلی به جزئی، تعیین منابع، انتخاب فناوری مناسب، برنامه ریزی، ارائه بازخورد مناسب و مداوم، ارزیابی، توسعه نرم افزار و حفظ امنیت آنلاین. درنهایت، می توان از الگوی نهایی این مطالعه مانند الگوی مفهومی مقدماتی برای مطالعات بعدی استفاده کرد.