نرجس رضایی آدریانی

رجعت و بازگشت گروهی از مؤمنان خالص و کفار محض به دنیا در عصر حکومت ائمه اطهارA، از ضروریات مذهب شیعه و یکی از عوامل جدایی شیعیان امامیه از دیگر فرق اسلامی است. اگرچه این آموزه همواره موردتوجه محققان و بزرگان شیعه بوده است، به نظر می رسد در مقام اثبات عقلی در بیش تر موارد به استدلال هایی شبه عقلی و کلامی، بسنده شده و اثبات و تبیین برهانی آن، نادیده گرفته است. نویسندگاه پژوهش پیش رو  کوشیده اند به روش توصیفی- تحلیلی و با یاری مبانی فلسفی نگاشته شده، به این پرسش پاسخ دهند که «آیا رجعت، آموزه ای برهان پذیر است؟ و در این صورت، چه برهانی بر ضرورت تحقق رجعت وجود دارد؟». نتایج ین پژوهش نشان می دهد نه تنها رجعت، برهان پذیر است، بلکه براساس مبانی ملاصدرا و با اتکا به تشکیکی بودن نظام هستی، امتناع طفره و واقع نشدن عدالت حداکثری در عالم طبیعت، می توان ضرورت عقلی رجعت و برپایی حکومت عدل مهدوی را اثبات کرد.

پیشرفت تکنولوژی، وسعت و سرعت تغییرات و در نتیجه ابهام و تضاد اطلاعات در جهان امروز، بحران هایی را فراروی بشر قرار داده است که زندگی افراد را روزبه روز بی معنا تر کرده و در خلائی پایان ناپذیر رها می کند. لزوم یافتن معنایی عمیق برای زندگی به جهت حل و درمان این بحران ها موجب گردیده، مکاتب مختلف فکری اقدام به تجویزهایی بنا به مبانی و اندیشه های خود نمایند. فلسفه اسلامی بخصوص مکتب حکمت متعالیه به عنوان یک مکتب فکری با مبانی عمیق نیز دارای آموزه های کارآمدی است که به نظر می رسد در تولید معنای اثر بخش در زندگی تاثیر بسزایی داشته باشد. مبانی همچون اصالت وجود، تشکیک وجود، حرکت جوهری، امکان فقری و برخی قواعد فلسفی مرتبط با اصل علیت، قوای نفس، از آموزه هایی است که به شکل گیری معنا کمک می کند. در درمان مبتنی بر آموزه های فلسفه اسلامی روش پیشنهادی یک سیر صعودی از رفتارهای بحرانی به جهان بینی فرد و سپس سیر نزولی از جهان بینی تصحیح شده به درمان رفتارهای ناکارآمد و بحرانی است. در حقیقت از آنجا که رفتارهای ما برخاسته از نگرش های ما هستند تغییر نگرش نسبت به هستی و ماهیت فرد موجب اصلاح رفتار و رفع نشانه های بحران خواهد بود. شناخت آموزه های اثر گذار در ساخت معنا وکیفیت اثر گذاری آنها، کاری است که با روش توصیفی- تحلیلی در این پژوهش صورت گرفته است.