حلیمه چلداوی

دانش آموزان دو زبانه نسبت به دانش آموزان عادی در زمینه آموزش و پرورش همواره با چالش های بیشتری مواجه هستند و پرداختن به روشهای آموزشی متناسب با آنها دارای اهمیت است. هدف پژوهش حاضر برری تاثیر قصه گویی دیجیتال بر انگیزش تحصیلی و یادگیری درس زبان فارسی دانش آموزان دوزبانه شهرستان کارون بود. دراین مطالعه ازروش شبه تجربی و طرح تحقیق پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه استفاده شد.جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمام دانش آموزان پایه دوم دوزبانه دوره ابتدایی شهرستان کارون بود که در سال تحصیلی 1401- 1400 مشغول به تحصیل بودند. جهت نمونه گیری 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به شیوه کاملاً تصادفی دردوگروه آزمایش وکنترل توزیع شدند. به مشارکت کنندگان در مرحله پیش آزمون پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر(1981) و آزمون محقق ساخته یادگیری درس زبان فارسی داده شد. سپس به گروه آزمایش بسته آموزشی قصه گویی دیجیتال ارائه شد و گروه کنترل شیوه آموزش به شکل مرسوم و طبق روال عادی آموزشها را دریافت کردند. در پایان دوره پس آزمون انجام شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که قصه گویی دیجیتال بر انگیزش تحصیلی و یادگیری درس زبان فارسی دانش آموزان دوزبانه شهرستان کارون تاثیر معنادار داشته است (05. 0>P). با توجه به تایید اثربخشی قصه گویی دیجیتال بر رشد انگیزش تحصیلی و بهبود یادگیری زبان فارسی در دانش آموزان دوزبانه، این روش می تواند در آموزش دانش آموزان دوزبانه مورد استفاده قرار گیرد.

زمینه و هدف: کارآمدی نظام آموزش و پرورش در هر جامعه ای در گرو توجه به برنامه های جامع آموزشی کلیه کودکان از جمله کودکان استثنایی و ارائه آموزش موثر به آنها است. استفاده از برنامه های آموزشی مناسب می تواند این گروه از دانش آموزان را برای رسیدن به اهداف مطلوب آموزشی یاری دهد. پژوهش حاضر با هدف کلی تاثیر آموزش به روش یادگیری فاصله دار بر یادگیری، یاد داری و علاقه به درس ریاضی دانش آموزان دخترکم توان ذهنی آموزش پذیر پایه سوم ابتدایی آموزشگاه استثنایی امیر ابراهیمی فخار شهر اراک در سال تحصیلی 98-1397صورت پذیرفته است. مواد و روش: این پژوهش از نوع تحقیقات کاربردی است و برای رسیدن به هدف ازروش شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه استفاده شد. شرکت کنندگان در پژوهش ۲۸ نفر از دانش آموزان دختر کم توان ذهنی آموزش پذیر پایه سوم ابتدایی اراک بودند که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل آزمون یادگیری و یادداری درس ریاضی و پرسشنامه علاقه به درس هارتر(2005) بود. روش تجزیه و تحلیل داده ها:روش آماری عبارت بود از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر و آزمون تحلیل کوواریانس که با استفاده از نرم افزار spss نسخه ۲۲ به دست آمده است. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که تاثیر آموزش به روش یادگیری فاصله دار بر میزان یادگیری، یادداری و علاقه به درس ریاضی دانش آموزان دختر کم توان ذهنی آموزش پذیر شهر اراک معنادار است. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش می توان گفت که چنانچه معلمان دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر از آموزش به روش یادگیری فاصله دار استفاده نمایند می توانند میزان یادگیری، یادداری و علاقه به درس ریاضی را در دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر افزایش دهند.