سارا طاهرسیما

هتل ها به دلیل بهره برداری مداوم و نیاز مستمر به تأمین آسایش حرارتی، از جمله ساختمان های پرمصرف به شمار می روند. در این میان، برخی از مولفه های معماری داخلی می تواند به عنوان عاملی مؤثر بر عملکرد انرژی ساختمان، نقش مهمی در کاهش اتلاف انرژی ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ارزیابی مؤلفه های معماری داخلی مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی در هتل های اقلیم سرد و خشک شهر اردبیل انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی–تحلیلی است. گردآوری داده ها از طریق مطالعات اسنادی، بررسی منابع علمی و بهره گیری از نظرات خبرگان انجام شد. ابتدا، مؤلفه ها و شاخص های مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی از ادبیات پژوهش استخراج گردید. با استفاده از روش دلفی، شاخص ها اعتبارسنجی و نهایی شدند. نتایج پژوهش منجر به شناسایی چهار بعد اصلی شامل سازمان فضایی، مصالح و عایق های داخلی، بازشوها و نور طبیعی و هجده شاخص فرعی گردید. بر اساس مدل تدوین شده، بعد عایق کاری دیوارها باوزن 31/0و وزن دهی1271/0 ، مهم ترین عامل مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی شناخته شد. پس از آن، آب بندی و درز بندی با وزن 33/0و وزن دهی1056/0، عایق کاری سقف با وزن 23/0ووزن دهی0943/0 و کاهش پلهای حرارتی با وزن 22/0 ووزن دهی 0902/0 وفشردگی پلان با وزن43/0 ووزن دهی0817/0 در رتبه های بعدی قرار گرفتند. همچنین شاخص های عایق کاری دیوارها، عایق کاری سقف، آب بندی و درزبندی بازشوها، کاهش پل های حرارتی و فشردگی پلان به عنوان مهم ترین شاخص های مؤثر بر کاهش اتلاف انرژی شناسایی شدند. دستاورد اصلی پژوهش، ارائه یک مدل ارزیابی وزن دار برای سنجش و مقایسه عملکرد انرژی هتل ها در اقلیم سرد و خشک است. این مدل می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در طراحی، ارزیابی و بهینه سازی فضاهای داخلی هتل ها مورد استفاده قرار گیرد و زمینه کاهش مصرف انرژی و ارتقای پایداری ساختمان را فراهم سازد.

هر کودک در مدرسه بخش مهمی از عمر خود را می گذراند که هدف از این حضور در مدارس آموختن و پرورش توانایی و مهارت کودک و رفتارهای فردی و اجتماعی است. طراحی نامناسب محیط مدرسه سبب نارضایتی ، خستگی و کاهش یادگیری آن ها می شود. اهمیت به ویژگی های روحی دانش آموزان و الگوهای رفتاری آن ها در طراحی محیط های آموزشی و مدارس ، می تواند به یادگیری آنان و شکوفایی استعدادهای آن ها کمک کند. درنتیجه، طراحی مدرسه و فضای آموزشی با توجه به نیازهای ویژه کودکان، از اهمیتی ویژه برخوردار است. آنچه که این مقاله به آن پرداخته جنبه های متفاوت تاثیر فضای آموزشی و مولفه های ادراکات محیطی این فضاها بر یادگیری کودکان با رویکرد ارتقای یادگیری دانش آموزان می باشد. پژوهش حاضر، به لحاظ هدف، کاربردی و به لحاظ روش انجام تحقیق، تحقیق پیمایشی- تحلیلی می باشد. پژوهشگر به منظور سنجش دیدگاه دانش آموزان ، با مطالعه و دسته بندی پژوهش های پیشین به تدوین جدول هدف- محتوا پرداخته است و با توجه به این جدول پرسشنامه ای طراحی کرده است، و همچنین از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شده است.برای بررسی روایی سازه 40 پرسشنامه بین متخصصان توزیع گردید و از تحلیل عاملی تأییدی و نرم افزار SPSS به منظور بررسی روایی سازه استفاده شده است. نتیجه حاصل از این پژوهش بیان می کند که مولفه هایی برگرفته از ادراک محیطی، نظیر: تنوع چیدمان مبلمان و مبلمان انعطاف پذیر و متحرک، فضاهایی با امکان تعاملات مشارکتی، ترکیب متناسب رنگ در فضا، ورودی و مسیرهای خوانا و دعوت کننده، زمین شن بازی، حضور آب، تراس هایی در امتداد کلاس ها در طبقات، پارک مشارکتی، گودال باغچه، پنجره های قدی و نورگیر و... در ارتقای یادگیری دانش آموزان موثر عمل می نمایند.