سید محمدحسین حسینی روش

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل راهکارهای برون رفت بی تفاوتی کارکنان سازمان های ورزشی دولتی در کشور بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی بود که به صورت آمیخته انجام شد. این پژوهش از نظر هدف در دسته تحقیقات کاربردی قرار می گیرد؛ از منظر روش پژوهش، آمیخته است. این پژوهش در دو مرحله مجزا انجام شد، ابتدا با روش تحلیل مضمون به ارائه راهکارهای برون رفت از بی تفاوتی کارکنان سازمان های ورزشی پرداخته شد، سپس از یافته های بخش کیفی، پرسشنامه ای ساخته شد و در بخش وسیع تر مورد برازش از طریق مدلسازی معادلات ساختاری قرار گرفت. در بخش کیفی 17 مصاحبه و در بخش کمی 205 پرسشنامه در بازه زمانی دوماهه جمع آوری شد. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار اسمارت پی.ال.اس نسخه 3 استفاده شد. نتایج حاصل از مصاحبه ها برای راهکارهای برون رفت از بی تفاوتی کارکنان سازمان های ورزشی در قالب 3 مضمون اصلی (راهکارهای اولیه، ثانویه و تقویتی)، 9 مضمون فرعی (گزینشی، فرهنگی، ارتباطی، مدیریتی، آموزشی، ارزیابی، سازمانی، حمایتی وانگیزشی) و 31 مضمون پایه شناسایی شد. همچنین نتایج مدلسازی عادلات ساختاری حاکی از برازش مدل و تایید یافته های کیفی داد. در یک نتیجه گیری کلی باید ذکر کرد همانطور که ابتدا نیازهای اولیه مطرح شد، با برنامه ریزی از سمت نیازهای اولیه به ثانویه و سپس تقویتی پیش رفت و ترتیب راهکارها رعایت شود.

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ارتقاء کارداوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی انجام گرفت. ماهیت تحقیق حاضر از نوع توصیفی پیمایشی می باشد و جمع آوری داده ها به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری تحقیق شامل تمامی متخصصان و اساتید حوزه مدیریت ورزشی و صاحب نظران حوزه داوطلبی و جامعه شناسی در ورزش کشور و همچنین و افراد دارای سابقه داوطلبی و همکاری با فدراسیون های ورزشی بود که بر اساس استعلام از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دفتر مشترک فدراسیون های ورزشی، تعداد آن ها 599 نفر تخمین زده شد. با توجه به تعداد بالای نمونه و عدم دسترسی به تمام جامعه، تعداد 250 نفر از طریق جدول مورگان و به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شده و در نهایت 220 پرسشنامه کامل و قابل بررسی به محقق ارجاع داده شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مدیریت داوطلبی بود که روایی آن توسط تحلیل عاملی و تأییدی مورد بررسی قرار گرفت و توسط ده نفر از اساتید مدیریت ورزشی تأیید شد. پایایی ابزار نیز به وسیله آلفای کرونباخ 91/0 محاسبه و تأیید گردید. نتایج نشان داد رویکرد سرمایه اجتماعی بر ارتقاء کار داوطلبانه در ورزش اثر می گذارد. همچنین، در ارتباط بین رویکرد سرمایه اجتماعی و ارتقاء کارداوطلبانه، به ترتیب داوطلبی آرمان گرایانه، داوطلبی دگرخواهانه، داوطلبی شهروندی، داوطلبی توسعه گرا، داوطلبی و توسعه فردی و داوطلبی اجتماعی بیشترین تأثیر را دارند. چنانچه مسئولین مربوطه با رویکرد توسعه فرایند داوطلبی برنامه های خود را طرح ریزی و اجرا کنند، می توانند کار داوطلبانه در ورزش را ارتقا دهند.

هدف این پژوهش تاثیر چابکی سازمانی بر فرسودگی شغلی و عملکرد کارکنان اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر جمع آوری اطلاعات میدانی و از نظر روش توصیفی- همبستگی بود. جامعه ی آماری این پژوهش تمامی کارمندان اداره کل ورزش و جوانان خراسان رضوی در سال 1403 بود که تعداد آنان 98 نفر بود اما تعداد 93 پرسشنامه در نهایت مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات در این پژوهش سه پرسشنامه ی چابکی سازمانی اسپایدزر (2007)، پرسشنامه ی فرسودگی شغلی مسلش و جکسون (1986) و پرسشنامه ی عملکرد شغلی گرینهاوس و همکاران (2010) بود. یافته ها با نرم افزارهای آماری SPSS22 و SmartPls3 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. روش های آماری استفاده شده ضریب همبستگی اسپیرمن و مدل سازی معادلات ساختاری بود. نتایج نشان داد که بین چابکی سازمانی و مولفه های آن با عملکرد کارکنان رابطه ی مثبت و معنی داری وجود داشت. بالاترین رابطه بین شایستگی با عملکرد کارکنان 604/0 و کمترین میزان رابطه بین انعطاف پذیری با عملکرد کارکنان 478/0 بود. همچنین بین چابکی سازمانی و مولفه های آن با فرسودگی شغلی رابطه ی منفی و معنی داری وجود داشت. بالاترین رابطه بین سرعت با فرسودگی شغلی 574/0 و کمترین میزان رابطه بین انعطاف پذیری با فرسودگی شغلی 489/0 بود. همچنین مشاهده شد بین فرسودگی شغلی و مولفه های آن با عملکرد کارکنان رابطه ی منفی و معنی داری وجود داشت. بالاترین رابطه بین مسخ شخصیت با عملکرد کارکنان 510/0 و کمترین میزان رابطه بین خستگی عاطفی با عملکرد کارکنان 478/0 بود. پیشنهاد می شود فرهنگ پاسخگویی از طریق مدیران در سازمان گسترش یابد، تا از این طریق چابکی سازمانی افزایش یابد و در نهایت عملکرد کارکنان بهبود یابد.

هدف این تحقیق مطالعه و بررسی سرفصل دروس دوره دکتری مدیریت ورزشی ایران (براساس آخرین بازنگری سال1393 ) و مقایسه آن با کشور های منتخب (امریکا، کانادا )، جهت آگاهی از محتوای سرفصل دروس به منظور دستیابی به تناسب، همخوانی و دستاورد های آن می باشد. روش پژوهش با توجه به ماهیت موضوع، کیفی از نوع مقایسه ای- تطبیقی تنظیم شده است که چهار مرحله جرج بردی :1. توصیف 2. تفسیر 3. همجواری 4. مقایسه را شامل می گردد. جامعه آماری مورد نظر به صورت انتخابی بوده است و دو کشور ایالات متحده امریکا و کانادا را در بر می گیرد. نمونه گیری با درجه اهمیت و پیشرفت دانشگاه های کشور های مورد مطالعه مورد بررسی قرار گرفته اند. در امریکا دانشگاه های مجری دوره دکتری مدیریت ورزشی برگرفته از سایت انجمن مدیریت ورزشی امریکای شمالی ) (NASSMشامل: تروی، لوییزیانا، اورگان، میشیگان، اوهایو، مینسوتا، نیومکزیکو،کارولینای شمالی، ایندیانا، کانزاس، ایلینویز، فلوریدا و درکانادا دانشگاه های برووک، اوتاوا، واترلوو، وسترن، آلبرتا و رجینا را در بر می گیرد. ابزار پژوهش برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز کتابخانه ای و غالباً مبتنی بر وب بوده است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که در دانشگاه های آمریکا و کانادا در مقایسه با دانشگاه ایران مولفه های برنامه درسی از جامعیت، عمق و درون زایی بیشتری برخوردار بوده و جنبه پژوهشی و کاربردی دارند. بازنگری مداوم و افزایش انعطاف برای تغییر و به روزرسانی و کاربردی ترکردن سرفصل دروس و توجه ویژه به مقوله پژوهش کمی و بخصوص کیفی پیشنهاد می گردد

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه 4 شهر مشهد انجام گرفت. این تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و با گروه کنترل(گواه) نابرابر بود. بدین منظور تعداد 30 نفر از دانش آموزان مقطع ابتدایی ناحیه 4 شهر مشهد در سال 1402 با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. از این تعداد، با روش تصادفی 15 نفر در گروه آزمایش و 15 نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. تمام شرکت کنندگان پرسشنامه های اهمال کاری تحصیلی سواری (1390) و کارآمدی تحصیلی ژانگ و همکاران (2018) را تکمیل کردند. افراد گروه آزمایش در 14 جلسه 60 دقیقه ای، بسته آموزش به روش یادگیری معکوس ارائه شده توسط برگمن و سمز (2012) را دریافت کردند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری Spss نسخه 23 استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که دو گروه پژوهش از نظر میانگین مؤلفه های اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی تفاوت معناداری داشتند (001/0P<) و حجم اثر مداخله برای اهمال کاری (0.98) و برای کارآمدی تحصیلی (0.93) بود. همچنین بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین مؤلفه های اهمال کاری تحصیلی تفاوت معناداری وجود داشت (001/0P<). حجم اثر مداخله برای اهمال کاری تحصیلی (0.93)، برای اهمال کاری ناشی از خستگی (0.94) و برای اهمال کاری ناشی از بی برنامه گی (0.90) بود. بین دو گروه پژوهش از نظر میانگین کارآمدی تحصیلی نیز تفاوت معناداری وجود داشت (001/0>P)، و حجم اثر مداخله به میزان 0.75 بود. این بدان معناست که آموزش به روش یادگیری معکوس بر اهمال کاری و کارآمدی تحصیلی دانش آموزان مؤثر بوده، و با تأکید بر تکالیف خارج کلاس و ضبط ویدئویی راه حل مؤثر و مناسبی برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بوده است.