صادرات جنین مصنوعی به کشورهای غیر اسلامی از منظر فریقین
حوزههای تخصصی:
یکی از روش های درمان ناباروری، اهداء و دریافت جنین است. با توجه به گسترش این شیوه، مسئله صادرات جنین های فریز شده ی متعلق به زوجین مسلمان به کشورهای غیرمسلمان یا اهدای آن به افراد غیرمسلمان مطرح شده است. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه فقهی این موضوع از منظر فقهای شیعه و سنی (فریقین) است. روش تحقیق، تحلیل کتابخانه ای منابع فقهی و بررسی آرای فقها درباره ی حضانت و مسئله ی سلطه ی غیرمسلمان بر مسلمان می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که فقهای فریقین، بر پایه ی معیارهای مشابه، اهدای جنین به غیرمسلمان یا انتقال آن به کشورهای غیرمسلمان را جایز نمی دانند و این حکم در امتداد قاعده ی فقهی ممنوعیت حضانت کودک مسلمان توسط غیرمسلمان قابل تبیین است. هرچند برخی از فقهای اهل سنت در مواردی که سرپرستی کودک بر عهده ی زن باشد، مسلمان بودن وی را شرط نمی دانند، اما در مجموع تفاوت قابل توجهی میان دیدگاه های فقه شیعه و سنی در این مسئله مشاهده نمی شود. نتایج این مطالعه می تواند به سیاست گذاری در حوزه ی درمان ناباروری و تدوین ضوابط فقهی مرتبط با انتقال و اهدای جنین کمک کند.