پریسا نوری

پژوهش حاضر با هدف ارتقای مهارت های زندگی دانش آموزان پایه سوم ابتدایی در سال تحصیلی 1403-1402 به روش کیفی و از نوع اقدام پژوهی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش آموزان پایه سوم ابتدایی در منطقه 9 شهر تهران تشکیل می داد. از این جامعه، 40 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. کمبود این مهارت ها در رفتارهای دانش آموزان مانند عدم رعایت بهداشت، عدم مسئولیت پذیری، ضعف در تصمیم گیری، ناتوانی در برقراری ارتباط مشهود بود. برای جمع آوری داده ها، از روش هایی مانند مطالعات کتابخانه ای، مشاهده رفتار، مصاحبه و جلسات با والدین استفاده شد. سپس با استفاده از راه حل های انتخابی مانند جلب حمایت والدین، ایجاد فضای یادگیری فعال، راه اندازی کتابخانه در کلاس، استفاده از کارتون های آموزشی، قصه گویی و تلفیق مهارت ها با محتوای کتاب ها، به ارتقای مهارت های زندگی دانش آموزان پرداخته شد. نتایج نشان داد که دانش آموزان در ابتدا در سطح پایینی از مهارت های زندگی قرار داشتند و عواملی مانند زمان، فضا، مشارکت والدین و امکانات آموزشی در سطح مطلوبی نبودند. پس ازاجرای راهکارها، سطح مهارت های زندگی دانش آموزان به طور قابل توجهی ارتقا یافت. این امر نشان می دهد که ارائه آموزش مهارت های زندگی در دوره ابتدایی، از طریق تعامل نظام آموزشی، خانواده و معلمان زمینه ساز پرورش نسلی توانمند و مسئول در جامعه خواهد شد.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش برنامه های درسی رشته های علوم اجتماعی و رفتاری در پرورش قابلیت های عمومی کارآفرینی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی است. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری داده ها توصیفی_ پیمایشی و به منظور گردآوری داده های پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با استفاده از نظر استادان متخصص در این حوزه تأیید شد و پایایی آن نیز با استفاده از ضریب آلفای کرانباخ 87/0 تأیید شد. جامعه آماری پژوهش، تمامی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی بودند که از میان آنان 220 نفر از طریق نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. نتایج یافته ها حاکی از آن است که نقش برنامه درسی تربیت بدنی در دو مؤلفه " قابلیت های فردی و فنی کارآفرینی" به طور مطلوب و در مؤلفه پرورش "قابلیت های مدیریتی" به نسبت دو مؤلفه "فردی و فنی" کارآفرینی چندان مطلوب عمل نکرده است و نقش برنامه درسی روان شناسی در مؤلفه " قابلیت های مدیریتی کارآفرینی" به طور مطلوب و در دو مؤلفه " فردی و فنی" به طور مطلوب عمل نکرده است و در بین دیگر رشته ها تفاوت چندانی در مطلوبیت نقش برنامه درسی در پرورش قابلیت های عمومی کارآفرینی که شامل " قابلیت های فردی، مدیریتی و فنی" می شود، مشاهده نشده است.