تأثیر آموزش های خطی و غیرخطی بر خودسازمانی بازیکنان فوتبال(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
رفتار حرکتی پاییز ۱۴۰۴ شماره ۶۱
105 - 124
حوزههای تخصصی:
روش های آموزش و نظریه سیستم های خودسازمانی برای تحلیل عواملی که نقش کلیدی در عملکرد بازیکنان فوتبال دارند، استفاده شده اند؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش های خطی و غیرخطی بر خودسازمانی بازیکنان فوتبال بود. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. چهل دانشجوی پسر مقطع کارشناسی دانشگاه ارومیه به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی به چهار گروه مساوی آموزش به روش های SET، PP، GS و سنتی تقسیم شدند. شرکت کنندگان در چهار مرحله پیش آزمون، پس آزمون، آزمون یادداری و آزمون انتقال در متغیر خودسازمانی ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آنوای یک راهه به همراه آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح آلفای (05/0) استفاده شد. نتایج نشان داد، گروه های آموزش غیرخطی در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی از مرحله پیش آزمون تا انتقال پیشرفت چشمگیری داشتند. همچنین در متغیرهای تراکم پاس، دقت پاس و کارایی بین گروه های آموزش غیرخطی و سنتی اختلاف معناداری وجود داشت. گروه های غیرخطی در مرحله انتقال عملکرد بهتری نسبت به گروه سنتی داشتند؛ بنابراین استفاده از آموزش غیرخطی در تمرینات فوتبال می تواند بر توسعه خودسازمانی مفید باشد.