نمود نوستالژی در رساله خلسه اعتمادالسلطنه(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
هدف پژوهشگر در مقاله بررسی"نمودِ نوستالوژی در رساله خلسه اعتمادالسلطنه (1259-1313ق) " می باشد؛ این رساله از آخرین نوشته های وی و دربرگیرنده ی اندیشه های سیاسی اش مبتنی بر نظام گفتمان خلسه ای بوده است . خلسه، همان حالتی روانی در وجود انسان است که در آن بخش ناخودآگاه ذهن فعّال تر از بخش خودآگاه است یا به عبارت دیگر، همان ورود به عالم ناخودآگاه ذهن، با رویکرد روانشناسانه می باشد و نوستالژی دراصطلاح حسرت نسبت به آن چیزی که از دست رفته است بیان شده است.درگردآوری اطلاعات این پژوهش ازروش تحقیق تحلیلی- تاریخی استفاده شد. اعتمادالسلطنه از منورالفکران تاثیرگذار دوره ناصری می باشد که در تکوین ادبیات شبه مدرن ایران وتاریخ نگاری نوین نقش اساسی داشته و هدف وی ازنگارش رساله خلسه محاکمه واستنطاق خیالی وزاری قاجار به ویژه حسین سپهسالار وامین السلطان بوده و نتایج پژوهش نشان می دهدآرکائیسم و ناسیونالیسم دو مولفه ی برآمده از احساسات نوستالژیکی در متن خلسه می باشند؛ که نشان از وجود این احساس در گفتمان خلسه ای اثر اعتماد السلطنه و تا حدودی زمینه ساز ادبیات پیش از مشروطه بشمار می آید.