جاسم منوچهری

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی طراحی مدل ارتباطی سبک های مدیریت تعارض با موفقیت ورزشکاران تیم های ملی فدراسیون ناشنوایان ایران بود. جامعه آماری پژوهش حاضررا کلیه ورزشکاران تیم های ملی ناشنوایان ایران تشکیل داده است که تعداد آن ها 220 ورزشکار می باشد و نمونه آماری تحقیق را ورزشکاران اعزامی به مسابقات برون مرزی به تعداد 150نفر تشکیل داده اند. دراین تحقیق از پرسشنامه مدیریت تعارض رابینز (1998) و پرسشنامه موفقیت ورزشکاران (اس اس اس) موسوی و واعظ موسوی (۱۳۹۴) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها و اولویت بندی وتعیین سبک غالب مدیریت تعارض ازآزمون فریدمن وبرای تعیین ارتباط بین متغیرها و میزان تاثیرهرشاخص و متغیر برسایرمتغیرها ضمن استفاده از نرم افزار(اس پی اس اس) ازضریب معناداری وتاثیرنرم افزار (اسمارت پی ال اس) نیزاستفاده شد. همچنین جهت طراحی و برآزش مدل ارتباطی ازنرم افزار (اسمارت پی ال اس) استفاده شد. نتایج نشان دادکه مربیان تیم های ملی ناشنوایان جهت مدیریت تعارضات بیشتراز سبک عدم مقابله استفاده می کنند و سبک کنترل کمترین استفاده رادارد. ازمیان ابعاد موفقیت ورزشکاران ،به ترتیب ابعاد تعهد (5.10) و تکنیک (5.00) دارای بالاترین میانگین وبعد پیشرفت (4.29) دارای کمترین میانگین بوده است.همچنین ازمیان استراتژی های مدیریت تعارض مربیان،بین استراتژی راه حل گرایی(3.44=t ، 0.32=f) با موفقیت ورزشکاران ارتباط مثبت و معناداروجودداشت و بین استراتژی های عدم مقابله (0.02=t ) و کنترل (0.35=t) با موفقیت ورزشکاران ارتباط مثبت و معناداری مشاهده نشد.

هدف پژوهش حاضر، تدوین چارچوب مدل مفهومی مدیریت اثرات بحران اقتصادی کشور بر حوزه ورزش بود. روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی سیستماتیک انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید، مدیران و تحلیلگران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها و ...) بود. نمونه گیری به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت(21 نفر و 65 سند). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظام مند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 2 سطح کلی، 11 منظر، 38 بُعد و 138 مؤلفه کلیدی بود. سطح اثرات بحران اقتصادی بر ورزش شامل چهار منظر اثر بر سیستم کلی ورزش، اثر بر منابع توسعه ورزش، اثر بر سطوح توسعه ورزش و اثر بر صنعت ورزش است. سطح مدیریت اثرات بحران اقتصادی بر ورزش نیز شامل هفت منظر یکپارچه سازی راهبردی مدیریت بحران، ظرفیت سازی اجتماعی، ظرفیت سازی دانشی، ظرفیت سازی منابع، کارآمدسازی اقتصادی، راهبری صنعت ورزش و پیامدها و کارکردها بود. جریان کلی روابط بین متغیرها از سطح مدیریت اثرات بحران بر اثرات بحران اقتصادی در ورزش است. بر اساس یافته ها می توان گفت که مدیریت اثرات بحران اقتصادی بر ورزش کشور نیازمند یک برنامه راهبردی است تا بتواند به تعدیل اثرات بحران اقتصادی بپردازد.