علی شکول

هدف: با وجود محرز بودن ضرورت برنامه ریزی برای حوزه ورزش تربیتی و همچنین تعیین اهداف و برنامه در امر توسعه ورزش تربیتی کشور آن چنان که در برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت کشور مد نظر است، رشد و شکوفایی شکل نگرفته است که این ضرورت بررسی سیاست گذاری گذشته و اصلاح سیاست گذاری آینده را می طلبد که در همین راستا پژوهش حاضر با هدف مدل سازی سیاست گذاری توسعه ورزش تربیتی در ایران انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان مقطعی و از نظر نوع داده ها، کمی است که در آن از روش پیمایشی استفاده شده و به بررسی اعتبار مدل پرداخته شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران، رؤسا و نائب رئیسان وزارت ورزش و جوانان، ادارات ورزش و جوانان و هیأت های ورزشی استان ها، تربیت بدنی دانشگاه های کشور و وزارت آموزش و پرورش هستند که تعداد آن ها بسیار گسترده بود و بر اساس نرم افزار جی پاور و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، 136 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. از آنجایی که پژوهش حاضر مستخرج از رساله دکتری می باشد، ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی رساله بود. برای توصیف، جمع آوری و طبقه بندی اطلاعات به دست آمده از نمونه، از آمار توصیفی در نرم افزار spss23 و جهت برازش مدل پژوهش از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار smartpls3.1.1 استفاده شد. تمامی تجزیه و تحلیل ها در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که شرایط علی تأثیر معنی داری بر پدیده محوری (001/0=p؛ 620/13=t) و پدیده محوری نیز تأثیر معنی داری بر راهبردها (001/0=p؛ 580/4=t) دارد. همچنین شرایط زمینه ای (004/0=p؛ 691/2=t) و شرایط مداخله گر (004/0=p؛ 923/2=t) تأثیر معنی داری بر راهبردها دارند و راهبردها نیز تأثیر معنی داری بر پیامدها دارد (001/0=p؛ 542/20=t). نتیجه گیری: توسعه ورزش تربیتی تنها با تمرکز بر یک عامل مانند منابع مالی یا آموزش محقق نمی شود، بلکه نیازمند تعامل و هم افزایی میان عوامل مختلف مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی است.