طاهره ازمشا

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر واکاوی ابعاد و مولفه های موثر بر توسعه ورزش های همگانی استان خوزستان می باشد. روش: این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی است. رویکرد روش شناختی به موضوع کمی و روش پیمایش است. معلمان ورزش، کارشناسان ورزشی (دارای مدرک ورزشی)، پیشکسوتان ورزشی (با سابقه همگانیملی و بین المللی) و روسای هیات های ورزشی استان خوزستان به عنوان جامعه آماری پژوهش در نظر گرفته شده اند. برای محاسبه حجم نمونه نیز از جدول مورگان استفاده شد که نمونه آماری 212 نفر به دست آمد. با استفاده از ادبیات و پیشینه تحقیق، پرسشنامه محقق ساخته آماده گردید. جهت تعیین روایی صوری و محتوایی پرسشنامه و صحت و سقم سوالات، پرسشنامه در بین 15 نفر از خبرگان و متخصصین مدیریت ورزشی (اساتید دانشگاه های دولتی، آزاد، پیام نور و نیز دانشجویان مقطع دکترا) توزیع شد. جهت تجزیه و تحلیل دادها برای خلاصه کردن و طبقه بندی داده های خام از نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین عامل رسانه با توسعه ورزش همگانی رابطه مثبت معناداری وجود داشته و این عامل بر توسعه ورزش همگانی در استان خوزستان موثر است. بین عامل کیفیت زندگی با توسعه ورزش همگانی رابطه مثبت معناداری وجود داشته و این عامل بر توسعه ورزش همگانی در استان خوزستان موثر است. بین عامل تاب آوری اجتماعی با توسعه ورزش همگانی رابطه مثبت معناداری وجود داشته و این عامل نیز بر توسعه ورزش همگانی در استان خوزستان موثر است. بحث: با توجه به نتایج محدودیت های اجرایی و عدم همکاری برخی از نمونه های تحقیق و بی توجهی آنها نسبت به تکمیل پرسشنامه را میتوان ب عنوان سختی کار در نظر گرفت.

هدف از این پژوهش، شناسایی چالش های مشارکت بین سازمانی در ورزش به منظور اجرای برنامه های ورزش برای توسعه و صلح بود. روش تحقیق این پژوهش از نوع توصیفی– تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی بود که برای جمع آوری داده ها از تکنیک دلفی استفاده شد. به این منظور 25 نفر از خبرگان دارای سمت اجرایی در سازمان های ورزشی به روش غیرتصادفی هدفمند انتخاب شدند و تکنیک دلفی تا 3دور برای برقراری توافق نظری میان آن ها ادامه یافت. برای تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و جهت بررسی توافق نظری میان خبرگان از آزمون ناپارامتریکW کندال استفاده گردید. در نهایت یافته های  تحقیق 22 چالش در زمینه مشارکت بین سازمانی به منظور اجرای برنامه های ورزش برای توسعه و صلح را شناسایی کرد که مهمترین آنها عبارت بودند از:  عدم وجود یک سازمان منسجم در جهت برنامه های توسعه و صلح، پرهزینه و زمانبر بودن پروژه های ورزش برای توسعه و صلح، بی اعتمادی مسئولان نسبت به تاثیر ورزش بر توسعه و صلح، عدم رسمیت برنامه های توسعه و صلح و عدم آگاهی مسئولان و کارکنان سازمان های ورزشی از برنامه های ورزش برای توسعه وصلح. امید است متولیان ورزش کشور با استفاده از نتایج این تحقیق، زمینه مشارکت سازمان های ورزشی در اجرای برنامه های ورزش برای توسعه و صلح را فراهم نمایند.

هدف پژوهش حاضر، تدوین مدل دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی در کشور عراق بود. این پژوهش کاربردی از نظر شیوه جمع آوری اطلاعات، توصیفی-تحلیلی و از لحاظ شیوه اجرا از نوع تحقیقات کیفی بود. به منظور جمع آوری داده ها از 16 مقاله و مصاحبه با 17 نفر از نخبگان و سپس از روش استراوس و کوربین به منظور تحلیل داده های به دست آمده استفاده شد. براساس یافته ها، برای شرایط علی 40 مفهوم، پنج زیرمقوله و دو مقوله اصلی (عوامل درون فردی و عوامل برون فردی)، برای عوامل مداخله گر 52 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (نگرش و باور، محدودکننده ها و تسهیل کننده ها)، برای عوامل زمینه ای 47 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (جاذبه ها، عوامل سازمانی و اقدامات اثربخش)، برای راهبردها 75 مفهوم، هفت زیرمقوله و سه مقوله اصلی (راهبردهای تقویتی، انگیزاننده ها و اقدامات سازمانی) و برای دستاوردها 52 مفهوم، شش زیرمقوله و سه مقوله اصلی (پیامدهای فیزیولوژیک، تعالی اجتماعی و رشد و شکوفایی فردی) و درمجموع 266 مفهوم، 30 زیرمقوله و 14 مقوله اصلی مربوط به مدل دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی شناسایی شد. می توان بیان کرد که با شناسایی عوامل علی، مداخله گر و زمینه ای و طراحی و تدوین راهبردهای استراتژیک و مؤثر درخصوص ایجاد دانشگاه دوستدار فعالیت بدنی، می توان به پیامدها و دستاوردهای ارزشمندی همچون تعالی اجتماعی و رشد و شکوفایی فردی دست یافت.