ارزیابی و تبیین شاخص های حکمرانی خوب در ارتقای سلامت محیط زیست(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی شاخص های حکمرانی خوب و نقش آن در سلامت محیط زیست ایران انجام شده است. این مطالعه ازنظر هدف، بنیادی، ازنظر ماهیت و روش، توصیفی و ازلحاظ نحوه روابط بین متغیرها جزو مطالعات همبستگی است. گردآوری داده ها در دو مرحله انجام شد: ابتدا مبانی نظری و پیشینه پژوهشی با استفاده از روش کتابخانه ای و سپس نظرات پژوهشگران از طریق پرسشنامه های محقق ساخته گردآوری شد. جامعه آماری شامل دو گروه بودند: گروه اول، 25 نفر از خبرگان دانشگاهی که به شیوه گلوله برفی انتخاب شدند. این افراد جهت سنجش روایی و پایایی پرسشنامه ها در فرآیند تحقیق مشارکت کردند. گروه دوم، 87 نفر از پژوهشگرانی بودند که درباره متغیرهای این تحقیق مطالعه کرده اند که طبق برآورد فرمول کوکران 73 نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده، برای پاسخ دهی به پرسشنامه ها انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان می دهد: نخست، حکمرانی خوب را می توان به واسطه شاخص های حکومت محلی، سازمان های مردم نهاد، حاکمیت قانون، پاسخگویی عمومی و مسئولیت اجتماعی تبیین کرد. همچنین مؤلفه های مدیریت منابع آب، کاهش گازهای گلخانه ای، کاهش فرسایش خاک، استفاده از انرژی های سبز و مدیریت پسماند، قابلیت تبیین سلامت محیط زیست را دارند. دوم، مطابق نتایج آزمون همبستگی، بین حکمرانی خوب و سلامت محیط زیست رابطه ای مستقیم و معناداری وجود دارد. سوم، طبق نتایج آزمون رگرسیون، هر یک از شاخص های حکمرانی خوب سهم نسبی در پیش بینی تغییرات محیط زیست دارند. درنهایت می توان استدلال کرد حکمرانی خوب رویکردی مهم و مطمئن جهت حفظ و سلامت محیط زیست است و از طریق استقرار آن می توان به حل بحران های محیط زیستی کمک کرد.