سارا صفاری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر کمال گرایی و عزت نفس نوجوانان مبتلا به اختلال بدریخت انگاری بدن انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان مبتلا به اختلال بدریخت انگاری بدن شهر تبریز بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در مقطع متوسطه مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر از این نوجوانان بود که با روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس داشتن نشانه های بدریخت انگاری، قرار داشتن در سنین نوجوانی و داشتن رضایت آگاهانه برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. مداخله واقعیت درمانی بر اساس پروتکل گلاسر(۲۰۱۷) به صورت گروهی در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برای گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه نگرانی از تصویر بدن لیتلتون و همکاران(۲۰۰۵)، مقیاس کمال گرایی هیل و همکاران(۲۰۰۴) و مقیاس عزت نفس روزنبرگ(۱۹۶۵) بود که در مرحله پیش آزمون و پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شدند. داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب در سطح معنا داری ۰۵/۰ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین دو گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون، در متغیرهای کمال گرایی( p<0.001 ) و عزت نفس( p<0.001 ) تفاوت معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که واقعیت درمانی باعث کاهش کمال گرایی و افزایش عزت نفس در گروه آزمایش شد. بر اساس نتایج این پژوهش، واقعیت درمانی می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در مداخلات روان شناختی برای کاهش کمال گرایی و ارتقای عزت نفس نوجوانان مبتلا به اختلال بدریخت انگاری بدن به کار گرفته شود و ظرفیت آن برای بهبود سلامت روان و کارکردهای فردی و خانوادگی این نوجوانان قابل توجه است.

طراحی صنعتی یکی از حوزه های توانمندی و خودکفایی کشور است. لذا هدف پژوهش حاضر طراحی مدل ساختاری در جهت بهبود مکانیزم تبلیغات و توسعه شرکت های طراحی صنعتی مبتنی بر چشم انداز 20 ساله ایران در نظر گرفته شد. بدین منظور ابتدا براساس مطالعه کتابخانه ای و با بهره گیری از رویکرد کیفی مقایسه تطبیقی 4 شرکت طراحی صنعتی داخلی و 4 شرکت طراحی صنعتی خارجی 82 شاخص شناسایی شد. در گام دوم،40 شاخص که بیشترین فراوانی را داشتند مشخص گردیده و با بهره گیری از روش مفهوم سازی داده بنیاد پس از کدگذاری محوری و باز در 4 دسته شاخص اصلی از جمله محصول و خدمات، اعلان ها، بازاریابی و ارتباط با مشتری طبقه بندی و مدلی مبتنی بر آن طراحی گردید. سپس در بخش کمی، برای آزمون اعتبار مدل استخراج شده ابتدا پرسشنامه ای محقق ساخته حاوی 3 سؤال جمعتی شناختی و 45 سؤال پنج گزینه ای میان 384 نفر از مشتریان و متخصصان شرکت های داخلی به روش نمونه گیری طبقه بندی توزیع و پس از گردآوری پرسشنامه ها و تأیید روایی و پایایی پرسشنامه، داده ها به کمک نرم افزارهای اس. پی. اس. اس. و اسمارت. پی. ال. اس. مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج آزمون کلی کیفیت مدل ساختاری نشان داد که مدل از کیفیت بالایی برخوردار است. همچنین یافته ها نشان داد که ضرایب مسیر مدل ساختاری معنادار بوده و 4 شاخص محصول و خدمات، اعلان ها، بازاریابی و ارتباط با مشتری بر اثربخشی تبلیغات و رونق کسب و کار شرکت های طراحی صنعتی تأثیر مثبت و معناداری می گذارد. 

امروزه طراحی صنعتی در عرصه بازاریابی و توسعه محصولات، چه در سطوح ملی و چه بین المللی، جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده است؛ تبلیغات می تواند پل ارتباطی بین شرکت و مشتریان باشد که که با شناسایی کامل مشتریان ، پیغامهای شرکت را به طور موثر به آنها منتقل کند. هدف پژوهش حاضر ارائه الگوی تبلیغات اثربخش برای شرکت های دارای واحد طراحی صنعتی است. بنابراین پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی با رویکرد استقرائی بوده و گردآوری اطلاعات مورد نیاز بر اساس مطالعه کتابخانه ای اسنادکاوی و همچنین با توجه به مقایسه تطبیقی چهار شرکت طراحی صنعتی داخلی و چهار شرکت طراحی صنعتی خارجی بدست آمد. بر اساس این مقایسه 82 شاخص تبلیغات اثربخش شناسایی شد. با استفاده از روش تحلیل محتوا، به شناسایی وجوه شباهت و اختلاف آنها پرداخته و با استفاده از نرم افزار مکس. کیو. دی. ای. اختلاف و تشابه، ادله و مبانی هر یک از پدیده های مورد نظر، تبیین گردیده و 40 شاخص که بیشترین فراوانی را داشته و تاکنون در شرکت های طراحی صنعتی ایرانی مورد استفاده قرار نگرفته بودند در 4 مقوله از جمله ارتباط با مشتری، بازاریابی، محصولات و خدمات و اعلان ها طبقه بندی و الگویی مبتنی بر آنها طراحی شد. نتیجه اینکه تبلیغات پویا و اثربخش شرکت های طراحی صنعتی ایران برای رقابت و حتی پیشروی در بازار، نیازمند به کارگیری رویکردهای نوینی است که در اغلب شرکت های برتر طراحی صنعتی استفاده می شود؛ که در این راستا پیشنهادهایی ارائه شده است.

نگرش پسامدرنیسم برای تمامی هنرها، هم از حیث انگیزه و هم از حیث چارچوب زمانی آن متفاوت است و این موضوع در حوزه های گوناگون هنر از سوی منتقدان معاصر مورد بررسی و توجه بسیار قرار گرفته است. داگلاس کریمپ از جمله نظریه پردازان هنر معاصر است که بر پایه مباحث والتر بنیامین در فرایند باز تولید انبوه، و آراء دیرینه شناسیِ میشل فوکو، به بررسی هنرهای تجسمی، به ویژه تأثیر عکاسی بر سرانجام نقاشی، و به دنبال آن کارکرد موزه ها در دوران مدرنیسم و احوال آنها در عصر پسامدرن پرداخته است. لذا انگیزه و هدف اصلی این نوشتار تحلیل آراء ایشان در رخداد هنر پسامدرن، جهت آشکارسازی نظریه پایان نقاشی و تأثیر عکاسی به همراه فرایند باز تولید انبوه، در شکست اصالتِ هاله مقدس اثر هنری است که در نهایت به بحران انزوای موزه ها در دوره معاصر می انجامد. بر پایه یافته های تحقیق، اعتقاد کریمپ بر این اصل مهم پی ریزی شده که پسامدرنیسم هنری گسست اساسی با مدرنیسم هنری و عصر استیلای نقاشی دارد. لذا پرسش اصلی که این پژوهش براساس آن شکل گرفته، این است که از منظر داگلاس کریمپ چه رویکردی در دوره معاصر سبب شده عالم هنر با زوال و مرگ نقاشی روبرو شود و این موضوع چگونه بر عملکرد موزه ها در عصر حاضر تأثیر می گذارد؟ سرانجام بر این اساس نتیجه حاصل شده این است که بر پایه آراء او، هنرهای کمینه گرا، جمعی، عکاسی و به دنبال آن روش تکثیر و باز تولید انبوه و همچنین دگرگونی به سوی مخاطب محوری، مهم ترین علت های وسیع تر شدن فاصله هنر نقاشی با دنیای پسامدرن است، و به دنبال این رخدادها، هنر نقاشی رفته رفته اصالت خود را از دست داده و این فرایند در نهایت به بحران انزوای موزه ها می انجامد که همواره محل نگهداری آثار اصیل هستند. روش تحقیق در این نوشتار توصیفی - تحلیلی بوده، همچنین ابزار و شیوه های گردآوری اطلاعات در بردارنده جستجوی کتابخانه ای است.