ماهیچه های اسکلتی، در عملکردهای کلیدی بدن نقش اساسی دارند و حفظ سلامت آن ها مهم است. دوره های طولانی عدم فعالیت عضلانی منجر به آتروفی و ضعف عضله می شود. انجام فعالیت های روزانه نیاز به حجم و قدرت کافی عضلات دارد. آتروفی اثر منفی بر کیفیت زندگی دارد؛ به طوری که کاهش توده عضله اسکلتی منجر به کاهش عملکرد، سلامت بدن و کیفیت پایین زندگی می شود. پژوهش نیمه تجربی حاضر با هدف تعیین و مقایسه اثرات اجرای هشت هفته تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-208a و Mir-208b در دختران جوان غیرفعال با طرح پژوهشی سه گروهی و بدون گروه کنترل در پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد. تمرینات مقاومتی با وزنه به مدت هشت هفته, سه تا چهار جلسه در هفته با شدت 80 تا 95 درصد یک تکرار بیشینه به صورت موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده با سه تا پنج ست در هر حرکت به صورت دایره ای در مدت زمان تقریبی 90 دقیقه در هر جلسه اجرا شد. تمرینات استقامتی به صورت دویدن و راه رفتن روی تردمیل با شیب صفر درصد و سرعت 5/3 تا 9 کیلومتر بر ساعت و مدت زمان 25 تا 45 دقیقه و رکاب زدن روی دوچرخه ثابت با توان 100 تا 150 وات و مدت زمان 10 تا 35 دقیقه به صورت دایره ای به مدت هشت هفته, سه تا چهار جلسه در هفته, به شکل موجی با رعایت اصل اضافه بار فزاینده در مدت زمان تقریبی 90 دقیقه در هر جلسه اجرا شد. مقادیر بیان نسبی MyomiR ها با استفاده از روش RT-qPCR و تکنیک RT Stem-Loop تعیین شد. از کیت اندازه گیری MyomiR با نام تجاری BiomiR (کیت سنجش سرمی MicroRNA - MI001 ) تولید شرکت آناسل با ویژگی و حساسیت بسیار بالا (تا کمتر از 100 کپی) استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری داده ها با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و شفی در سطح معنی داری 05/0 بود. تفاوت معنی دار میانگین بیان نسبی ژن Mir-208a در گروه های استقامتی 12/0 ± 67/0، مقاومتی 12/0 ± 55/0 و ترکیبی 12/0 ± 35/0 بود. تفاوت معنی دار میانگین بیان نسبی ژن Mir-208b در گروه های استقامتی10/0 ± 58/0، مقاومتی 08/0 ± 50/0 و ترکیبی 09/0 ± 34/0 بود. تمرینات مقاومتی، استقامتی و ترکیبی بر Mir-208a و Mir-208b در دختران جوان غیرفعال تاثیر دارد. به نظر می رسد تأثیر ورزش بر تغییرات اپی ژنتیکی به نوع، شدت و مدت ورزش بستگی دارد و در این زمینه، ورزش های مقاومتی و استقامتی در تنظیم رونویسی در عضله اسکلتی متفاوت هستند.
