عنوان نقش میانجی گر خودکارآمدی زایمان و حمایت اجتماعی ادراک شده در رابطه بین ترومای کودکی و اضطراب بارداری (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: ترومای دوران کودکی می تواند تأثیر عمیقی بر سلامت روان زنان باردار داشته باشد و به افزایش اضطراب بارداری منجر شود، بنابراین شناسایی عوامل کاهش دهنده این رابطه اهمیت بالایی دارد. خودکارآمدی زایمان و حمایت اجتماعی ادراک شده به عنوان متغیرهای میانجی گر مطرح شده اند که ممکن است اثر ترومای کودکی بر اضطراب بارداری را تعدیل کنند. بررسی این متغیرها نه تنها به فهم بهتر فرآیندهای روانشناختی مرتبط با بارداری کمک می کند، بلکه راهکارهای مداخله ای مؤثری برای کاهش اضطراب مادران ارائه می دهد. هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی گر خودکارآمدی زایمان و حمایت اجتماعی ادراک شده در رابطه بین ترومای کودکی و اضطراب بارداری بود. روش: روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان باردار مراجعه کننده به مراکز مشاوره (7 مرکز) در منطقه 5 شهر کرج در سال 1404-1403 بود که حجم نمونه آن 200 نفر زن باردار بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب بارداری وندنبرگ (1990)، پرسشنامه خودکارآمدی زایمان لوئی (1993)، پرسشنامه حمایت اجتماعی کوب (1986) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی برنشتاین و همکاران (2003) بود. داده های گردآوری شده با روش مدل یابی معادلات ساختاری (روش برآورد بیشینه احتمال) و به وسیله نرم افزار ایموس نسخه 26 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که بین متغیرهای پژوهش رابطه معناداری وجود دارد (سطح معنی داری 05/0) و دو متغیر میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده (001/0 =P،282/0- =β) و خودکارآمدی زایمان (001/0 =P،252/0 =β) به صورت مثبت و معنادار رابطه بین ترومای کودکی و اضطراب زایمان را میانجی گری می کنند. نتیجه گیری: باتوجه به این رابطه، روانشناسان این حوزه و مراکز بهداشت می تواننند در طراحی مداخلات خود از نتایج این پژوهش بهره برند.The mediating role of childbirth self-efficacy and perceived social support in the relationship between childhood trauma and pregnancy anxiety
Background: Childhood trauma can have a profound impact on the mental health of pregnant women and lead to increased pregnancy anxiety; therefore, identifying factors that reduce this relationship is of great importance. Childbirth self-efficacy and perceived social support have been proposed as mediating variables that may modulate the effect of childhood trauma on pregnancy anxiety. Examining these variables not only helps to better understand the psychological processes related to pregnancy but also provides effective intervention strategies to reduce maternal anxiety.
Aims: The present study aimed to investigate the mediating role of childbirth self-efficacy and perceived social support in the relationship between childhood trauma and pregnancy anxiety.
Methods: The present research was correlational using structural equation modeling. The statistical population included all pregnant women visiting counseling centers (7 centers) in District 5 of Karaj during 1403-1404, with a sample size of 200 pregnant women selected through convenience sampling. The instruments used in this study included the Vandenberg Pregnancy Anxiety Questionnaire (1990), the Lowe Childbirth Self-Efficacy Questionnaire (1993), the Cobb Perceived Social Support Questionnaire (1986), and the Bernstein et al. Childhood Trauma Questionnaire (2003). The collected data were analyzed using structural equation modeling (maximum likelihood estimation method) with AMOS software, version 26.
Results: The results showed that there was a significant relationship between the research variables (significance level 0.05), and the two mediating variables, perceived social support (β= −0.282, p= 0.001) and childbirth self-efficacy (β= 0.252, p= 0.001), positively and significantly mediated the relationship between childhood trauma and pregnancy anxiety.
Conclusion: Therefore, it can be concluded that perceived social support and childbirth self-efficacy play an important role in the relationship between childhood trauma and pregnancy anxiety, and psychologists in this field as well as health centers can benefit from the results of this study in designing their interventions.
تبلیغات
