تدوین مدل ساختاری گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ناگویی هیجانی و ترومای کودکی با توجه به نقش میانجی عملکرد جنسی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: عهدشکنی زناشویی به عنوان یکی از چالش های عمده در روابط زناشویی، می تواند تحت تأثیر عوامل روانشناختی و تجربیات گذشته قرار گیرد. ناگویی هیجانی، به عنوان ناتوانی در شناسایی و بیان هیجانات، و ترومای کودکی، به عنوان تجربیات آسیب زای دوران کودکی، می توانند به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق تأثیر بر عملکرد جنسی، گرایش به عهدشکنی زناشویی را افزایش دهند. با این حال، پژوهش های پیشین کمتر به بررسی رابطه میان این متغیرها و نقش میانجی عملکرد جنسی پرداخته اند. هدف: هدف از انجام این پژوهش تدوین مدل ساختاری برای پیش بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی با نقش میانجی عملکرد جنسی زنان بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع مطالعات همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی شهر شهرکرد در سال 1402 بود که از میان آن ها 220 نفر با استفاده از روش در دسترس انتخاب و به پرسشنامه های نگرش به عهدشکنی زناشویی (مارک واتلی، 2006)، آزار کودکی (برنشتاین و همکاران، 2003)، ناگویی هیجانی (تیلور و همکاران، 1994) و شاخص عملکرد جنسی زنان (روزن و همکاران، 2000) پاسخ دادند. داده ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و مدل یابی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS نسخه 25 و AMOS نسخه 22 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی ارائه شده از شاخص های برازش مناسب برای تبیین ارتباط بین متغیرهای پژوهش برخوردار است و مدل ساختاری نقش واسطه ای عملکرد جنسی زنان در پیش بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی تأیید شد (05/0 >P). همچنین نقش واسطه عملکرد جنسی زنان در پیش بینی گرایش به عهدشکنی زناشویی بر اساس ترومای کودکی و ناگویی هیجانی تأیید شد (05/0 >P). نتیجه گیری: یافته های این مطالعه می تواند به متخصصان حوزه خانواده و زوج درمانی کمک کند تا با شناسایی عوامل روانشناختی و تجربیات کودکی مؤثر بر عهدشکنی زناشویی، مداخلات هدف مندتری را طراحی کنند. بهبود عملکرد جنسی و افزایش توانایی افراد در مدیریت هیجانات می تواند به کاهش گرایش به عهدشکنی و تقویت پایه های روابط زناشویی منجر شود.Developing a structural model of the tendency toward marital infidelity based on emotional dysregulation and childhood trauma with the mediating role of sexual function
Background: Marital infidelity, as one of the major challenges in marital relationships, can be influenced by psychological factors and past experiences. Emotional dysregulation, defined as the inability to identify and express emotions, and childhood trauma, as adverse childhood experiences, can directly or indirectly increase the tendency toward marital infidelity by affecting sexual function. However, previous research has less frequently examined the relationship between these variables and the mediating role of sexual function.
Aims: The aim of this study was to develop a structural model to predict the tendency toward marital infidelity based on childhood trauma and emotional dysregulation, with the mediating role of women's sexual function.
Methods: This descriptive study employed a correlational and structural equation modeling approach. The statistical population included all women visiting healthcare centers in Shahrekord in 2023, from which 220 participants were selected using convenience sampling. Participants completed the Attitudes Toward Infidelity Scale (Mark Whatley, 2006), the Childhood Trauma Questionnaire (Bernstein et al., 2003), the Toronto Alexithymia Scale (Taylor et al., 1994), and the Female Sexual Function Index (Rosen et al., 2000). Data were analyzed using Pearson’s correlation coefficient and structural equation modeling in SPSS version 25 and AMOS version 22.
Results: The results indicated that the proposed model had appropriate fit indices for explaining the relationships among the study variables. The structural model confirmed the mediating role of women's sexual function in predicting the tendency toward marital infidelity based on childhood trauma and emotional dysregulation (P< 0.05). Additionally, the mediating role of women's sexual function in predicting the tendency toward marital infidelity based on childhood trauma and emotional dysregulation was confirmed (P< 0.05).
Conclusion: The findings of this study can assist family and couples therapy specialists in designing targeted interventions by identifying psychological factors and childhood experiences that influence marital infidelity. Improving sexual function and enhancing individuals' ability to manage emotions can reduce the tendency toward infidelity and strengthen the foundations of marital relationships.
تبلیغات
