اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی، نشخوار فکری و افسردگی مادران دارای فرزند کم توان ذهنی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: مادران دارای فرزند کم توان ذهنی با چالش های روانی متعددی از جمله تحمل پریشانی پایین، نشخوار فکری و افسردگی مواجه هستند. این عوامل می توانند بر کیفیت زندگی و عملکرد مراقبتی آن ها تأثیر منفی بگذارند. درمان مبتنی بر شفقت به عنوان یک رویکرد روان درمانی نوین، بر افزایش خودشفقتی و کاهش انتقاد از خود تمرکز دارد و ممکن است به بهبود این متغیرها کمک کند. با این حال، مطالعات محدودی به بررسی اثربخشی این درمان بر تحمل پریشانی، نشخوار فکری و افسردگی در این گروه خاص پرداخته اند. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر تحمل پریشانی، نشخوار فکری و افسردگی مادران دارای فرزند کم توان ذهنی انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران دارای فرزند کم توان ذهنی تحت پوشش اداره بهزیستی مرند بود که برای فرزندان خود پرونده مراقبت و حمایت داشتند و از میان آن ها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس تعداد 40 نفر از مادران دارای فرزند کم توان ذهنی انتخاب شد و به پرسشنامه های افسردگی (بک و همکاران، 1996)، مقیاس تحمل پریشانی (سیمون و گاهر، 2005) و پرسشنامه نشخوار فکری (نولن هوکسما و مارلو، 1991) پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کواریانس در نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد رویکرد شفقت درمانی به طور معناداری باعث کاهش افسردگی در مادران دارای فرزند کم توان ذهنی شد (05/0 >P). همچنین این روش درمانی در کاهش نشخوار فکری و پریشانی روانی مادران دارای فرزند کم توان ذهنی به طور معناداری اثر داشت (05/0 >P). نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که رویکرد درمان مبتنی بر شفقت می تواند به عنوان یک مداخله مؤثر در جهت ارتقای سلامت روان و کیفیت زندگی این مادران به کار گرفته شود. استفاده از این درمان در مراکز مشاوره و خدمات روان درمانی می تواند به کاهش بار روانی و بهبود عملکرد مراقبتی این گروه کمک کند.Efficacy of Compassion-Focused Therapy on Distress Tolerance, Rumination, and Depression in Mothers of Children with Intellectual Disabilities
Background: Mothers of children with intellectual disabilities face numerous psychological challenges, including low distress tolerance, rumination, and depression. These factors can negatively impact their quality of life and caregiving performance. Compassion-focused therapy, as a novel psychotherapeutic approach, focuses on increasing self-compassion and reducing self-criticism, which may help improve these variables. However, there have been limited studies examining the effectiveness of this therapy on distress tolerance, rumination, and depression in this specific group.
Aims: The present study aimed to investigate the effectiveness of compassion-focused therapy on distress tolerance, rumination, and depression in mothers of children with intellectual disabilities.
Methods: The research design was semi-experimental, using a pretest-posttest method with a control group. The statistical population included all mothers of children with intellectual disabilities registered with the Welfare Organization of Marand who had care and support files for their children. A total of 40 mothers were selected using the available sampling method and responded to the Beck Depression Inventory (Beck et al., 1996), the Distress Tolerance Scale (Simons & Gaher, 2005), and the Rumination Response Scale (Nolen-Hoeksema & Morrow, 1991). Data were analyzed using covariance analysis in SPSS version 26.
Results: The results showed that the therapeutic compassion approach significantly reduced depression in mothers of children with intellectual disabilities (p< 0.05). Additionally, this therapeutic method significantly affected the reduction of rumination and psychological distress in these mothers (p< 0.05).
Conclusion: These results indicate that this therapeutic approach can be used as an effective intervention to enhance the mental health and quality of life of these mothers. Utilizing this therapy in counseling and psychotherapy centers can help reduce psychological burden and improve the caregiving performance of this group.
تبلیغات
