پیش بینی مهارت اجتماعی بر اساس شیوه مقابله با استرس و تمایز یافتگی خود در دانشجویان تک فرزند (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی مهارت اجتماعی بر اساس شیوه مقابله با استرس باورها و تمایزیافتگی خود در دانشجویان تک فرزند انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان تک فرزند شهر اصفهان در سال 1403 بود. با روش نمونه گیری در دسترس 370 نفر در پژوهش شرکت کردند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه مقابله با شرایط پراسترس (CISS-21، اندلر و همکاران، 1990)، تمایزیافتگی خود (DSI-R، اسکورون و همکاران، 1998) و مهارت های اجتماعی (TISS، ایﻨﺪربیتزن و همکاران، 1992) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها به روش رگرسیون چندگانه به روش همزمان انجام شد. نتایج حاصل از انجام تحلیل رگرسیون همزمان نشان داد که میان مهارت اجتماعی و مقابله با استرس و تمایزیافتگی رابطه معنادار وجود دارد (05/0>p) و حدود 1/18 درصد از واریانس مهارت اجتماعی توسط شیوه مقابله با استرس و تمایز یافتگی پیش بینی می شود. نتیجه گیری می شود که که شیوه مقابله با استرس و میزان تمایزیافتگی خود می توانند سهم معناداری در پیش بینی مهارت های اجتماعی دانشجویان تک فرزند ایفا کند و بخش قابل توجهی از واریانس این مهارت ها را تبیین نماید.Predicting social skills based on coping styles, beliefs, and self-differentiation in single-child students
The present study aimed to predict social skills based on coping styles, beliefs, and self-differentiation in single-child university students. This research was a descriptive-correlational study. The statistical population consisted of single-child university students in Isfahan in 2024. Using a convenience sampling method, 370 students participated in the study. Data were collected using the Coping Inventory for Stressful Situations (CISS-21; Endler et al., 1990), the Differentiation of Self Inventory (DSI-R; Skowron et al., 1998), and the Troms Social Intelligence Scale (TISS; Inderbitzen et al., 1992). Data analysis was performed using simultaneous multiple regression. The results of the simultaneous regression analysis indicated a significant relationship between social skills and coping styles as well as self-differentiation (p < 0.05), with approximately 18.1% of the variance in social skills predicted by coping styles and self-differentiation. It can be concluded that coping styles and the level of self-differentiation can play a significant role in predicting the social skills of single-child university students and explain a considerable portion of the variance in these skills.
تبلیغات
