رابطه خودآگاهی هیجانی و تاب آوری فردی با نقش واسطه ای خودشناسی انسجامی در دانشجویان دارای تجربه شکست عاطفی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه خودآگاهی هیجانی و تاب آوری فردی با نقش واسطه ای خودشناسی انسجامی در دانشجویان دارای تجربه شکست عاطفی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور مرکز تهران جنوب دارای شکست عاطفی در سال تحصیلی 04-1403 بود. از میان این جامعه، تعداد 310 نفر از دانشجویان که تمایل به همکاری در این پژوهش را داشتند، به صورت نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش جهت جمع آوری داده ها خودآگاهی هیجانی گرنت و همکاران (2002؛ ESQ)، خودشناسی انسجامی قربانی و همکاران (2008؛ ISQ) و مقیاس تاب آوری کانور و دیویدسون (2003؛ RQ) بود. داده ها به شیوه مدل یابی معادلات ساختاری مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود. یافته ها نیز نشان داد که خودآگاهی هیجانی بر هر دو متغیر تاب آوری فردی (001/0>P) و خودشناسی انسجامی (001/0>P) اثر مثبت و معناداری دارد. همچنین خودشناسی انسجامی در تاب آوری فردی اثر مثبت و معناداری دارد (۰۱/۰>P). با ورود متغیر خودشناسی انسجامی به مدل اثر غیرمستقیم خودآگاهی هیجانی بر تاب آوری فردی به صورت مثبت و معناداری شد (002/0>P). در نتیجه می توان گفت خودشناسی انسجامی می تواند در رابطه میان خودآگاهی هیجانی و تاب آوری فردی نقش میانجی ایفا کند.The relationship between emotional self-awareness and personal resilience with the mediating role of cohesive self-knowledge in students who have experienced emotional breakdown
The purpose of the present study was to investigate the relationship between emotional self-awareness and personal resilience, with the mediating role of cohesive self-knowledge in students who experienced emotional breakdown. The research method was descriptive-correlational, using structural equation modeling. The statistical population included all students of Payam Noor University, South Tehran, who had an emotional breakdown in the academic year 2024-25. From this population, 310 students who were willing to participate in this research were selected as a statistical sample using convenience sampling. The research instruments used to collect data were Grant et al.'s Emotional Self-Awareness (ESQ) (2002), Ghorbani et al.'s Integrative Self-Awareness (ISQ) (2008), and Connor and Davidson's Resilience Scale (RQ) (2003). The data were analyzed using structural equation modeling. The findings showed that the research model had a good fit. The findings also showed that emotional self-awareness has a positive and significant effect on both variables of individual resilience (P<0.001) and cohesive self-knowledge (P<0.001). Also, cohesive self-knowledge has a positive and significant effect on individual resilience (P<0.01). By including the variable of cohesive self-awareness in the model, the indirect effect of emotional self-awareness on individual resilience became positive and significant (P<0.002). As a result, it can be said that cohesive self-knowledge can play a mediating role in the relationship between emotional self-awareness and individual resilience.
تبلیغات
