تبیین تبلور وجودی دانشجویان بر اساس شخصیت فعال و حمایت تحصیلی: نقش واسطه ای خودکارآمدی خلاق (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین شخصیت فعال و حمایت تحصیلی با تبلور وجودی در دانشجویان با میانجی گری خودکارآمدی خلاق انجام شد. روش پژوهش توصیفی_همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش را دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند که از بین آن ها به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای ۳۵۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای این پژوهش شامل مقیاس شخصیت فعال (PPS؛ باتمن و کرانت، ۱۹۹۳)، پرسشنامه حمایت تحصیلی (ASQ؛ ساندز و پلانکت، ۲۰۰۵)، پرسشنامه خودکارآمدی خلاق (CSQ؛ کارووسکی، ۲۰۱۰) و مقیاس تبلور وجودی (FS؛ داینر و همکاران، ۲۰۱۰) بود. از تحلیل معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. یافته ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و 52٪ واریانس خودکارآمدی خلاق و 51٪ واریانس تبلور وجودی را تبیین می کند. شخصیت فعال، حمایت تحصیلی، و خودکارآمدی خلاق، هرکدام تاثیر مستقیم و مثبت معنی داری بر تبلور وجودی دارند (05/0P<) و خودکارآمدی خلاق نیز اثر معنی داری بر تبلور وجودی دارد (05/0P<). نتایج آزمون بوت استرپ نشان داد که خودکارآمدی خلاق نقش میانجی در رابطه بین شخصیت فعال و تبلور وجودی ایفا می کند (05/0P<)؛ اما مسیر حمایت تحصیلی به تبلور وجودی را واسطه گری نمی کند (05/0<P). در مجموع، می توان نتیجه گرفت که شخصیت فعال نقش مهمی در ارتقای تبلور وجودی دانشجویان از طریق بهبود خودکارآمدی خلاق ایفا می کند و حمایت تحصیلی نیز عامل مؤثری در این زمینه محسوب می شود.Explaining college students' flourishing based on proactive personality and academic support: the mediating role of creative self-efficacy
The present study aimed to investigate the relationship between proactive personality and academic support with students' flourishing, mediated by creative self-efficacy. This study is classified as applied research with respect to its purpose and employs a correlational design in terms of its methodology. The population includes undergraduate students from Shiraz University in the academic year 2024-2025;among them, 350 students were selected as samples by multistage cluster random sampling. Research questionnaires included: Proactive Personality Scale (PPS; Bateman & Crant, 1993), Academic Support Questionnaire (ASQ; Sands & Plunkett, 2005), Creative Self-Efficacy Questionnaire (CSQ; Karwowski, 2010), and Flourishing Scale (FS; Diener et al., 2010). Structural equation analysis was used to analyze the data. Findings showed that the proposed model had a good fit and explained 52% of the variance in creative self-efficacy and 51% of the variance in flourishing. Proactive personality, academic support, and creative self-efficacy each have a significant direct and positive effect on flourishing (p<0.05), and creative self-efficacy also has a significant direct effect on flourishing (p<0.05). The Bootstrap analysis showed that creative self-efficacy plays a mediating role in the relationship between proactive personality and flourishing (p<0.05); however, the path from academic support to flourishing is not mediated by creative self-efficacy (p>0.05). It can be concluded that proactive personality plays an important role in promoting students’ flourishing through improving creative self-efficacy, and academic support is also an effective contributing factor.
تبلیغات
