اعتباریابی نسخه فارسی مقیاس انگیزش اجتماعی در افراد دارای ناتوانی جسمی-حرکتی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
پژوهش حاضر با هدف اعتباریابی مقیاس انگیزش اجتماعی در افراد دارای ناتوانی جسمی-حرکتی انجام شد. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع اعتباریابی بود. جامعه آماری شامل افراد دارای ناتوانی جسمی-حرکتی شهر یزد در سال 1403 بود. 226 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس انگیزش اجتماعی (SMS، فلیپس و همکاران، 2021)، پرسشنامه کفایت اجتماعی (SCQ، پرندین و همکاران، 1385)، و مقیاس احساس تنهایی (LS، دهشیری و همکاران، 1387) بود. جهت تحلیل داده ها از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی از ساختار 5 عاملی مقیاس حمایت کردند. نتایج روایی همگرا نشان داد که بین مقیاس انگیزش اجتماعی با کفایت اجتماعی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (05/0>P). همچنین نتایج روایی واگرا نشان داد بین مقیاس انگیزش اجتماعی با احساس تنهایی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (05/0>P). نتایج پایایی به روش همسانی درونی با محاسبه ضریب آلفا کرونباخ برای نمره کل و مؤلفه های آن شامل خودکارآمدی اجتماعی و انتظار پیامد، تشخیص بیان هیجانی، پیوند اجتماعی، برانگیختگی، و قدرت/رهبری به ترتیب برابر با 86/0، 94/0، 87/0، 88/0، 89/0، 82/0 بدست آمد. با توجه به نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که مقیاس انگیزش اجتماعی در افراد دارای ناتوانی جسمی-حرکتی از روایی و پایایی مطلوب برخوردار است و می تواند به عنوان ابزار پژوهشی در مطالعات روانشناسی و بالینی مورد استفاده قرار گیرد.Validation of the Persian Version of the Social Motivation Scale for People with Physical-Mobility Disabilities
The present study was conducted to validate the social motivation scale in people with physical-motor disabilities. The research method was descriptive-correlational, a validation type. The population included people with physical-motor disabilities in Yazd in 2024. 226 people were selected as a sample using the convenience sampling method. The research tools included the Social Motivation Scale (SMS, Phillips et al., 2021), the Social Competence Questionnaire (SCQ, Parandin, 2006), and the Loneliness Scale (LS, Dehshiri et al., 2008). Confirmatory factor analysis methods were used to analyze the data. The results of confirmatory factor analysis supported the 5-factor structure of the scale. The convergent validity results showed that there is a positive and significant relationship between the social motivation scale and social competence (P<0.05). Also, the results of the divergent validity showed that there is a negative and significant relationship between the social motivation scale and feelings of loneliness (P<0.05). Also, the results of the reliability using the internal consistency method by calculating the Cronbach's alpha coefficient for the total score and its components, including social self-efficacy and outcome expectancy, emotional expression, social affiliation, arousal, and power/leadership, were obtained, respectively, equal to 0.86, 0.94, 0.87, 0.88, 0.89, and 0.82. According to the results of the study, it can be concluded that the social motivation scale has desirable validity and reliability in people with physical-mobility disabilities and can be used as a research tool in psychological and clinical studies.
تبلیغات
