ارزیابی تأثیر خدمات شهری، سرمایه اجتماعی و سرمایه محیطی بر میزان جرم خیزی، مطالعه موردی: شهر ساری (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل روابط میان خدمات شهری، سرمایه محیطی، سرمایه اجتماعی و میزان بروز جرم در مناطق چهارگانه شهر ساری انجام شده است. هدف اصلی مطالعه، شناسایی میزان تأثیرگذاری هر یک از این عوامل بر الگوهای جرم خیزی شهری و ارائه مبنایی علمی برای سیاست گذاری در جهت ارتقای امنیت و پیشگیری از بزهکاری شهری است. روش پژوهش: این تحقیق از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی و از نوع کاربردی–توسعه ای است. داده های مورد نیاز از طریق پیمایش (پرسشنامه) و منابع اسنادی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها، از ضریب همبستگی پیرسون به منظور سنجش ارتباط میان متغیرها و از روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) برای تعیین وزن و اولویت شاخص ها استفاده گردید. یافته ها: یافته های تحلیل ها نشان داد میان سطح دسترسی به خدمات شهری و میزان بروز جرم، رابطه ای معکوس و نسبتاً قوی وجود دارد؛ به گونه ای که ارتقای کیفیت و کمیت خدمات شهری با کاهش معنادار جرائم همراه است. سرمایه محیطی (شامل فضای سبز، نظافت و کیفیت محیطی) رابطه ای مثبت اما ضعیف با وقوع جرم نشان داد و نقش محدودی در کاهش آن دارد. همچنین سرمایه اجتماعی رابطه ای معکوس ولی نسبتاً ضعیف با بروز جرم دارد که بیانگر اثر تقویتی انسجام اجتماعی و مشارکت مدنی در کنترل رفتارهای مجرمانه است. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مدل AHP، خدمات شهری مهم ترین عامل در کاهش جرم شهری شناسایی شد. در کنار آن، سرمایه اجتماعی و سرمایه محیطی نیز با ایفای نقش مکمل، در ارتقای امنیت و کاهش ناهنجاری های اجتماعی مؤثرند. این یافته ها می تواند مبنای برنامه ریزی شهری عدالت محور و سیاست گذاری علمی در زمینه پیشگیری از جرم قرار گیردAssessing the Impact of Urban Services, Social Capital, and Environmental Capital on Crime Rate: A Case Study of Sari City
Background and Objective: This study aims to examine and analyze the relationship between urban services, environmental capital, social capital, and crime occurrence across the four main districts of Sari city. The primary objective is to identify the extent to which each of these factors influences urban crime patterns and to provide a scientific basis for policymaking aimed at enhancing urban security. Research Methodology: Methodologically, this research is descriptive-analytical and falls under the category of applied-developmental studies. Data were collected through surveys (questionnaires) and documentary sources. Pearson correlation coefficient was used to assess the relationships among the variables, and the Analytic Hierarchy Process (AHP) was employed to determine the weights and priorities of the indicators. Findings: The results indicated a relatively strong and inverse relationship between access to urban services and the occurrence of crime; that is, improved access to urban services significantly correlates with a reduction in crime rates. Environmental capital (such as green spaces, cleanliness, and environmental quality) showed a weak and positive relationship with crime occurrence, suggesting it plays a limited role in crime reduction. Additionally, social capital exhibited a weak inverse relationship with crime, indicating that enhancing social cohesion and civic engagement may contribute to crime reduction, although not as strongly as urban services. Conclusion: Based on statistical analyses and AHP results, urban services emerged as the most influential factor in reducing crime across city districts. Social and environmental capital also play complementary and reinforcing roles in promoting security and reducing social disorders.
تبلیغات
