انگیزه تحصیلی

کلاس معکوس یک رویکرد آموزشی است که در آن دانش آموزان در خانه مطالب و محتوای درسی را فرا می گیرند و در کلاس درس به تمرین و حل مسئله می پردازند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کلاس معکوس بر یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان پسر پایه دهم متوسطه شهرستان نیشابور در درس زبان انگلیسی انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون با یک گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پسر پایه دهم متوسطه شهرستان نیشابور در سال تحصیلی 1403-1402 بود؛ که از میان آن ها، یک مدرسه پسرانه به صورت تصادفی انتخاب شد. درمجموع 30 دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسه آموزش به روش کلاس معکوس شرکت کرد؛ درحالی که گروه گواه به شیوه سنتی آموزش دید. برای جمع آوری داده ها در مرحله پیش آزمون و پس آزمون از دو ابزار پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (1981) و پرسشنامه پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (1994) استفاده شد. داده های جمع آوری شده به روش تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد روش کلاس معکوس موجب افزایش یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در پس آزمون شده است (01/0> p). بر اساس نتایج این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که کلاس معکوس یک رویکرد آموزشی مؤثر برای افزایش یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان در درس زبان انگلیسی است. 

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی با یادگیری خودتنظیمی و کیفیت یادگیری دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر داراب بود. روش شناسی پژوهش: روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه دوم شهر داراب به تعداد 1495 نفر بود که با شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و بر حسب جدول مورگان تعداد 300 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه کیفیت یادگیری رحمانی (1389)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینک و مورگان (1999)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی هارتر (1981) و پرسشنامه خودتنظیمی پنتریچ ودی گروت (1990) بود و تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین یادگیری خودتنظیمی با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد و همچنین بین کیفیت یادگیری با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان داد یادگیری خودتنظیمی براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان به طور مثبت پیش بینی می شود و کیفیت یادگیری براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی دانش آموزان به صورت مثبت پیش بینی می شود. بحث و نتیجه گیری: بین یادگیری خودتنظیمی با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی و بین کیفیت یادگیری با خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد. همچنین یادگیری خودتنظیمی براساس خودکارآمدی تحصیلی و انگیزه تحصیلی و کیفیت یادگیری براساس خودکارآمدی تحصیلی به صورت مثبت پیش بینی می شود.