ورزش دوچرخه سواری

هدف پژوهش حاضر، شناسایی شاخص های اثرگذار بر توسعه فرهنگ ورزش دوچرخه سواری بود. پژوهش حاضر به لحاظ ماهیت در زمره تحقیقات اکتشافی؛ به لحاظ نوع پژوهش کاربردی و به لحاظ استراتژی استقرایی و به لحاظ ماهیت داده ها در زمره پژوهش کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد بر اساس مدل پارادایمی استراوس و کوربین (1990) است. جامعه آماری پژوهش را اعضای فدراسیون دوچرخه سواری، مدیران ورزش شهری، ورزشکاران و مربیان تشکیل دادند که به روش های نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. مصاحبه ها طی پروسه دوماهه با انجام 17 نفر انجام گرفت. به منظور تحلیل داده ها و استخراج یافته ها از کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. همچنین تحلیل داده های کیفی با استفاده از نرم افزارMAXQDA انجام شد. پس از فرایند کدگذاری تعداد 105 کد باز در 18 مقوله فرعی از کدگذاری محوری و 8 مقوله کلی از کدگذاری گزینشی به دست آمد. بر اساس نتایج با استراتژی شهر فعال و توسعه ورزش و سلامتی با محوریت استفاده از دوچرخه و بوسیله اتخاذ راهبردهای عملیاتی همچون افزایش ایمنی خیابان ها و معابر، استانداردسازی تجهیزات دوچرخه، حمایت قانونی از راکبین و استفاده از طرح های دوچرخه اشتراکی و برقراری توازن و تعادل دسترسی به دوچرخه ها بین همه شهروندان و ... می توان به فرهنگ سازی و تغییر رفتار نسبت به استفاده بیشتر از دوچرخه و در نهایت به توسعه پایدار شهری کمک کرد.