NF-κB

مقدمه: بیماری آلزایمر موجب تحلیل هیپوکامپ و از دست رفتن حافظه و زوال عقل می شود. به هر حال اثر تمرینات ورزشی اختیاری و اجباری و مصرف ژل رویال بر این بیماری به روشنی مشخص نیست. در این پژوهش تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی اختیاری و اجباری و مصرف ژل رویال (RJ) بر بیان ژن NF-κB و عوامل آنتی اکسیدانی موش های صحرایی آلزایمری شده با تری متیل تین (TMT) بررسی شد. روش پژوهش: پس از القای آلزایمر با TMT، 60 سر موش صحرایی نر به صورت تصادفی به هشت گروه شامل کنترل آلزایمری شده کشتار هفته اول و آخر، تمرین اختیاری (VT)، تمرین اجباری شنا (ST)، شم، تمرین اختیاری + مصرف ژل رویال(VT+ RJ)، تمرین اجباری + مصرف ژل رویال (ST+ RJ) و مصرف ژل رویال (RJ) تقسیم شدند. 12 سر موش دیگر در گروه های کنترل سالم کشتار هفته اول و آخر قرار گرفتند. گروه های تمرین VT و ST به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه با استفاده از اصل اضافه بار به ترتیب در چرخ دوار و استخر ویژه جوندگان شنا قرار گرفتند. گروه های مصرف RJ به مدت هشت هفته 100mg/kg/day را به صورت صفاقی دریافت کردند. برای تجزیه وتحلیل آماری مقادیر مالئون دی آلدئید (MDA)، آنتی اکسیدانت تام (TAC)، میکروگلوبولین2بتا (B2m) و NF-κB  از ANOVA یکطرفه استفاده شد. یافته ها: بیان ژن TAC در بافت هیپوکامپ گروه ST وVT نسبت به گروه سالم معنا دار بود (02/0 (P=، اما بیان ژن MDA (165/0P=)، B2m )060/0(P= و NF-κB (069/0P=) معنا دار نبود. نتیجه گیری: به طور کلی تمرینات استقامتی اختیاری و اجباری و مصرف ژل رویال بیان ژن آنتی اکسیدان ها را در بافت هیپوکامپ موش های آلزایمری شده با TMT بهبود می بخشند.

زمینه و هدف: دیابت نوع 2، بیش از 90 درصد از موارد دیابت در جهان را تشکیل می دهد و شیوع آن با افزایش سن افزایش می یابد، مهار هدفمند NF-кB باعث بهبود اختلال عملکرد قلب در رت های دیابتی می شود. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر دو نوع تمرین (تداومی و تناوبی) همراه با مصرف داروی آترواستاتین بر بیان ژن NF-кB بافت قلب رت های مدل دیابتی بود.مواد و روش: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با سن 6 تا 8 هفته، که در 8 گروه به صورت تصادفی تقسیم بندی شدند: شامل 1)کنترل سالم، 2)دیابتی، 3)دیابتی+ تمرین تداومی، 4)دیابتی + تمرین تناوبی، 5) دیابتی+ آترواستاتین؛ 6) دیابتی+تداومی+آترواستاتین، 7) دیابتی+تناوبی+آترواستاتین و 8)سالین بود. در ابتدا مدل دیابت القاء شد، سپس رت های گروه های تمرینی دو نوع تمرین تداومی و تناوبی را به مدت 8 هفته اجرا نمودند. آترواستاتین در گروه های دارو و دارو+تمرین، به صورت روزانه با دوز 20 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت درون صفاقی به آنان تزریق شد.یافته ها: القای دیابت منجر به افزایش معنی دار بیان ژن NF-κB بافت قلب رت ها شد، که انجام تمرین تناوبی و تداومی و مصرف داروی آترواستاتین منجر به کاهش بیان ژن NF-κB بافت قلب رت های دیابتی نسبت به گروه دیابتی گردید.نتیجه گیری: این احتمال وجود دارد که فعالیت ورزشی منظم به تنهایی و در ترکیب با داروی آترواستاتین بتواند از طریق کاهش ژن NF-κB از توسعه کاردیومیوپاتی دیابتی جلوگیری نماید و دارای اثر حفاظتی بر قلب باشد.