طهران باربیکیو؛ اطلاع رسانی و نمادپردازی در جای نام های شهری تهران
منبع:
پازند سال ۱۷ بهار و تابستان ۱۴۰۳ شماره ۶۶ و ۶۷
47 - 60
حوزههای تخصصی:
دوگانهها تمایزهایی دوارزشیاند که به سادهسازی امور کمک میکنند و صورتبندی مفاهیم علمی را تسهیل میسازند. در زبانشناسی کمتر کسی است که با تقابلهایی نظیر «زبان»/ «گفتار» یا «توانش»/«کنش» آشنا نباشد. در این پژوهش دوگانهای بنیادی موسوم به«اطلاعرسانی»/«نمادپردازی» در حوزه چشمانداز زبانی به روش تحلیل محتوایی کمی بررسی میشود. در این حوزه هر نشانه زبانی بر حسب کارکرد آن در یکی از طبقات فوقالذکر جای میگیرد. مطابق با این رویکرد، هر نشانه زبانی یا کارکرد اطلاعرسانی دارد یا نقش نمادین را ایفا میکند. برای مثال، جاینام «عینک تجریش» کارکرد اطلاعی و جاینام «غذای آریایی» به واسطه اشاره به تاریخ ایران و تمدن «آریایی» نقش نمادین دارد. به منظور ارزیابی این دوگانه در فضای عمومی تهران، جاینامهای سه محله در شمال (تجریش)، مرکز (هفتتیر) و جنوب(خزانه) مدنظر قرار گرفت. پس از گردآوری نشانههای زبانی، 2447 جاینام شهری به مثابه داده پژوهش شناسایی شدند. طبقهبندی دادهها نشان داد که از کل جاینامهای استخراجشده، 852 نشانه (8/34 درصد) کارکرد صرفاً اطلاعی و 1595 جاینام (1/65 درصد) کارکرد ترکیبیِ اطلاعی- نمادین دارد. تأمل در دادهها نشان داد که بنابر هویت وجودیشان، هیچ جاینامی به طور مطلق نمادین نیست و در هر جاینامی درجهای از اطلاعرسانی وجود دارد. از سوی دیگر، از آنجا که حدود دو سوم نشانهها کارکرد نمادین دارند، میتوان اصالت دوگانه مورد بحث را به چالش کشید. این مطالعه، مخاطب را به تأمل در خصوص سایر دوگانههای به ظاهر تثبیتیافته در علوم ترغیب میکند.