نقش کارگروه های فرهنگی و مدیران فعال اجتماعی محلات در کاهش آسیب های اجتماعی در مناطق آسیب پذیر
منبع:
جغرافیا و روابط انسانی دوره ۹ بهار ۱۴۰۵ شماره ۳۳
570 - 586
حوزههای تخصصی:
کاهش آسیب های اجتماعی در مناطق آسیب پذیر، نیازمند رویکردی جامع است که هم زمان بر ظرفیت های بومی، مشارکت مدنی، و همکاری نهادی تکیه داشته باشد. در این میان، کارگروه های فرهنگی و مدیران اجتماعی محلی به عنوان کنشگران میدانی، نقش کلیدی در ارتقای تاب آوری اجتماعی، شناسایی نیازهای واقعی محلات، ایجاد شبکه های حمایتی و توانمندسازی گروه های آسیب پذیر ایفا می کنند. پژوهش حاضر با بهره گیری از چارچوب نظری «سرمایه اجتماعی» و از طریق روش کیفی تحلیل اسنادی، به بررسی نقش این نهادها در کاهش آسیب های اجتماعی در مناطق محروم پرداخته است. یافته ها که از تحلیل گزارش های رسمی، اسناد سیاستی و پژوهش های پیشین استخراج شدند، نشان می دهند که فعالیت های منسجم فرهنگی و اجتماعی با محوریت مشارکت مردم و همکاری سازمان های محلی، منجر به کاهش نرخ بیکاری، کاهش گرایش به آسیب های رفتاری، افزایش مشارکت اجتماعی، و بهبود شاخص های دسترسی به خدمات آموزشی، فرهنگی و حمایتی شده اند. همچنین، تقویت سرمایه اجتماعی در سطح محلات به افزایش اعتماد عمومی، ارتقای هویت محلی و ایجاد حس تعلق جمعی منجر گردیده است. بر این اساس، سرمایه گذاری در ظرفیت های مردمی و تقویت مدیریت محله محور، می تواند به عنوان یکی از راهبردهای کارآمد سیاست گذاری اجتماعی و فرهنگی در مناطق آسیب پذیر مورد توجه برنامه ریزان و تصمیم گیران قرار گیرد.