اشرف غفاری

یکی از مفاهیم ارزشی و اخلاقی قرآن کریم، خشیت از خداوند متعال است. خشیت ترس ارادی از روی علم و معرفت، همراه با تعظیم برای پروردگار است، که فرد را به فروتنی در برابر خداوند متعال وامی دارد. تربیت خاشعانه، عبودیت محض در برابر خداوند و درک عظمت او به مقتضای علم است که منجر به ربوبیت الهی و احساس مسئولیت در برابر او می گردد. پژوهش حاضر درصدد پاسخگویی به این سوال است که خداوند متعال در سوره حشر تربیت خاشعانه مومنان را چگونه مطرح کرده است. بررسی توصیفی تحلیلی این مسئله نشان می دهد براساس آیات سوره حشر در دو بعد ایجاد و تقویت صفت خشیت، با افزایش معرفت عبد به پروردگار در مظهریت اسماء حسنی الهی، مقامات مختلف برای عبد حاصل می کند. تقویت صفت خشیت در مومنان با ایجاد رفتارهای ممدوح در اندیشه و رفتار فرد، تغییرات متعددی را در زندگی فردی و اجتماعی او مقدور کرده است. تربیت عبد متقی و خویشتن دار، تضرع به درگاه الهی، تثبیت ایمان، شکل گیری روحیه ظلم ستیری، قیام علیه مستبدان، از بین رفتن سنگدلی از جمله خصلت هایی است که تقویت صفت خشیت در مومنان را پدید می آورد.