مینا جعفری آریان

زمینه و هدف: مطالعات نشان داده اند که آموزش مهارت های زندگی بر بسیاری از متغیرهای روانی اثرگذارند؛ بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی اثر آموزش مهارت های زندگی بر هوش اجتماعی و هوش عاطفی دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهرستان سبزوار انجام شد. مواد و روش ها: روش تحقیق نیمه تجربی و کاربردی بود. طرح تحقیق به صورت پیش آزمون، پس آزمون و گروه های تجربی و گواه بود. جامعه آماری تحقیق را تمامی دختران پایه ششم ابتدایی شهر سبزوار در سال تحصیلی 1404-1403تشکیل دادند. با توجه به اینکه نوع تحقیق نیمه تجربی بوده و مداخله صورت گرفت 40 نفر (گروه های گواه و تجربی) به عنوان حجم نمونه بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. ابزارهای تحقیق را برنامه آموزش مهارت های زندگی، پرسشنامه هوش اجتماعی ترومسو (2001) و هوش هیجانی(عاطفی) پترایدز و فارنهام (2004) تشکیل دادند. در مطالعه حاضر، برای بررسی توزیع طبیعی داده ها از آزمون شاپیروویلک استفاده شد. برای بررسی داده ها از آزمون تحلیل کواریانس یک راهه MANOVA، استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت های زندگی بر متغیرهای هوش اجتماعی وهوش عاطفی تأثیر معناداری داشته است (001/0>p). که این تاثیر باعث افزایش معنادار میانگین نمرات هوش اجتماعی وهوش عاطفی در پس آزمون گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. با توجه به مجذور اتا می توان گفت به ترتیب 1/30 و 7/31 درصد از تفاوتی که درمیانگین نمرات تعدیل شده پس آزمون هوش اجتماعی و هوش عاطفی در دو گروه کنترل وآزمایش وجود دارد به وسیله آموزش مهارت های زندگی تبیین می شود. نتیجه گیری: به نظر می رسد که آموزش مهارت های زندگی می تواند بر هوش اجتماعی وهوش عاطفی اثرگذار باشد. جهت بالا بردن اعتبار بیرونی پیشنهاد می گردد که تحقیقات بیشتری صورت بگیرد.