بهاره شوندی

بی شک بازآفرینی (خلاقیت)؛ از جمله مهمترین ارکان طراحی و عامل ماندگاری، بی بدیل و منحصر به فردی بوده که تمایز، برتری و زیبایی هرساختمان را نسبت به موارد مشابه آن رقم می زند ومعماری می تواند بعنوان یکی از وجوه تجلی زندگی انسان در محدوده زمانی و مکانی خاص بازتاب افکار، عقاید و روش زیست انسان، بیانگر هویت و در غالب تفکر و خلاقیت باشد که از منظر معماری به عنوان خالق اثر معماری شناخته می شود. در وهله نخست انعکاس شخصیت معمار در اثر معماری،سپس بار فرهنگی اثر و تعلق آن به یک نهضت فکری و جامعه ای خاص ، در کنار استعداد و خلاقیت هنرمند، جریان های فرهنگی و هنری بر نتیجه عمل معمار که خالق اثر هنری در قالب یک پدیده معماری است ،تأثیربسزایی می گذارند. بدین ترتیب می توان به این موضوع اشاره نمود که متغیر های این پژوهش از نوع اسمی و کیفی بوده و متغیر های وابسته نیز از همین گونه بوده و به متغیر های مداخله گر نیز می توان به تاثیر نقش جریان های فرهنگی و اجتماعی، سیاسی و اقتصادی نیز اشاراتی نمود که در غالب مفاهیمی از قبیل راهبرد هایی محسوس و نا محسوس جلوه می کنند.این مقاله سعی بر آن دارد با بررسی مصداق عینی همانند گروه صنعتی بهشهر اثر نادر اردلان که به روش تفسیری –تاریخی و بصورت کیفی صورت می پذیرد، استعاره های بکار رفته در بنای فوق الذکر را تحلیل و واکاوی نماید.